Кожны год 21 лютага ў свеце адзначаецца Міжнародны дзень роднай мовы. У кантэксце гэтай важнай даты, хацелася б асабліва падкрэсліць значнасць беларускай мовы – жывой, мелагучнай, глыбокай, часам, на жаль, недаацэненай.

Родная мова – гэта не проста набор гукаў і слоў. Гэта ключ да культуры і гісторыі. Праз мову мы пазнаем мудрасць продкаў, даведваемся пра нашы карані, традыцыі, звычаі. Беларуская мова захоўвае ў сабе тысячагадовую гісторыю, адлюстроўваючы самабытнасць беларускага народа, яго песні, казкі, легенды.

Родная мова – гэта аснова нацыянальнай ідэнтычнасці, тая нябачная нітка, якая злучае людзей у адно цэлае, фарміруючы пачуццё належнасці да сваёй нацыі.

Родная мова – гэта сімвал суверэнітэту і самастойнасці, адзін са сталпоў незалежнай дзяржавы. Яе развіццё і актыўнае выкарыстанне сведчаць пра сілу і жыццяздольнасць нацыі.

Ва ўмовах глабалізацыі беларуская мова, незважаючы на сваю прыгажосць і багатую гісторыю, сутыкаецца з шэрагам выклікаў. Таму ў Міжнародны дзень роднай мовы важна нагадаць сабе і іншым, што беларуская мова – гэта наш гонар. Гэта мова класікаў беларускай літаратуры – Янкі Купалы, Якуба Коласа, Максіма Багдановіча, мова, на якой гучалі самыя шчырыя і глыбокія думкі пра Беларусь.

Захаванне беларускай мовы – гэта задача кожнага беларуса. Гэта не толькі адказнасць перад мінулым, але і інвестыцыя ў будучыню. Калі мы гаворым, чытаем, пішам па-беларуску, мы падтрымліваем яе жыццё, спрыяем яе развіццю і перадачы будучым пакаленням.

Святлана ГАНЧАРОВА