Array
(
[TAGS] =>
[~TAGS] =>
[ID] => 17180
[~ID] => 17180
[NAME] => Бераставіцкай дзіцячай школе мастацтваў – 50 гадоў
[~NAME] => Бераставіцкай дзіцячай школе мастацтваў – 50 гадоў
[IBLOCK_ID] => 1
[~IBLOCK_ID] => 1
[IBLOCK_SECTION_ID] => 10
[~IBLOCK_SECTION_ID] => 10
[DETAIL_TEXT] =>
2017 год для Бераставіцкай дзіцячай школы мастацтваў – юбілейны. Пяцьдзясят гадоў споўнілася з таго часу, як гэты храм мастацтва расчыніў вучням свае дзверы. За гэтыя гады ўстанова зведала нямала пераўтварэнняў, атрымала сваё далейшае развіццё і ўдасканаленне, але нязменным засталося адно: як тады, у далёкім 1967-м годзе, так і сёння, дзень за днём, у школе мастацтваў ідуць заняткі, на якіх настаўнікі з уласцівым ім энтузіязмам, натхненнем і цярпеннем робяць сваю няпростую справу – вучаць дзяцей прыгажосці, далучаюць іх да цудоўнага свету гукаў і фарбаў.
Музыка, песня, жывапіс – самыя блізкія чалавеку з усіх відаў мастацтва. Навучыць падрастаючае пакаленне іх асновам – вось асноўная задача дзіцячай школы мастацтваў. Пра тое, чым быў асаблівы шлях даўжынёй у пяцьдзясят гадоў, разгледзім з пазіцыі людзей, якія стаялі ля вытокаў стварэння музычнай школы на Бераставіччыне. Яны былі пачынальнікамі добрых традыцый і стваральнікамі падмурка для будучых поспехаў. Яны працавалі з такой аддачай, што святло ад іх творчай дзейнасці і неабыякавага стаўлення да прафесіі будзе яшчэ доўга саграваць усіх нас. Размова пойдзе пра настаўніка па класе домры Майю Ільінічну Плікус і настаўніка па класе баяна Уладзіміра Мікалаевіча Цыбульку.
Ля самых вытокаў
Настаўнік па класе домры, тэарэтычных дысцыплін і музлітаратуры з агульным педагагічным стажам у 41
[caption id="attachment_58898" align="alignleft" width="210"]
Created by Readiris, Copyright IRIS 2009[/caption]
год, Майя Ільінічна Плікус з'явілася ў Бераставіцкай музычнай школе ў 1969 годзе, і з таго часу яе жыццё было прысвечана вучням, іх духоўнаму і эстэтычнаму росту і развіццю, а таксама музыцы і творчасці ў розных іх праявах. Чалавек высокаадукаваны, інтэлігентны, з тонкім музычным густам і неверагоднай харызмай, і на ўроках, і ў канцэртнай дзейнасці Майя Ільінічна па-сапраўднаму аддавала працы, вучням і гледачам часцінку сваёй душы. Гэта адчувалася ва ўсім. Напэўна, няма такога вучня, які з пачуццём падзякі не ўспамінаў бы яе ўрокі музлітаратуры – цікавыя, з арыгінальнай падачай матэрыялу, яркія і эмацыянальныя.
Многія памятаюць ініцыяваныя Майяй Ільінічнай музычныя гасцёўні, якія праходзілі заўсёды на належным мастацкім узроўні, а таксама ўласцівыя ёй артыстызм і высокае выканальніцкае майстэрства, якія гледачы маглі назіраць падчас шматлікіх канцэртаў і масавых мерапрыемстваў.
Родам з Гродна, Майя Ільінічна Плікус пасля заканчэння Гродзенскага дзяржаўнага музычнага вучылішча працавала ў Бераставіцкім (потым Ваўкавыскім) педвучылішча па класе домры. Скончыла Ленінградскі дзяржаўны інстытут культуры імя Н. К. Крупскай (аддзяленне аркестравага дырыжыравання).
Акрамя вучэбнай, актыўнымі былі яе канцэртная і конкурсная дзейнасць, удзел у мастацкай самадзейнасці раёна, адзначаныя сярод іншых шматлікіх узнагарод Дыпломам Міністэрства культуры БССР за высокае выканальніцкае майстэрства, Дыпломам III ступені за ўдзел у рэспубліканскім конкурсе мастацкай самадзейнасці, дыпломам Міністэрства культуры БССР за вялікую і плённую працу ў галіне музычнага выхавання, Дыпломам за актыўны ўдзел ва ўсесаюзным аглядзе мастацкай творчасці, прысвечаным 40-годдзю Перамогі савецкага народа ў Вялікай Айчыннай вайне.
Вось што ўспамінае Майя Ільінічна Плікус пра час станаўлення музычнай школы ў гарпасёлку:
– Бераставіцкая дзіцячая музычная школа адкрылася ў перыяд асаблівай увагі дзяржавы да пытанняў гарманічнага развіцця асобы. У той час на першы план ставіліся задачы павышэння інтэлектуальнага і творчага развіцця навучэнцаў, актывізацыі пазнавальных інтарэсаў і навыкаў самаадукацыі. Уключэнне музыкі ў агульную сістэму гарманічнага выхавання чалавека ў 60-я гады мінулага стагоддзя стала адной з вядучых тэндэнцый. Акрамя таго, музычныя школы з'яўляліся таксама падмуркам для прафесійнай музычнай адукацыі. І сапраўды, у далейшым да 80% педагагічнага калектыву школы нязменна складалі нашы выпускнікі.
У 1968-69-х гадах у школе адкрываюцца класы скрыпкі і домры. Класы баяна і фартэпіяна былі адкрыты раней, у 1967-м годзе. Да гэтага ж часу музычная адукацыя ў гарпасёлку не была прадстаўлена. Хто хацеў, ведаю, займаліся ў прыватным парадку.
Нашы першапачатковыя ўмовы працы былі, вядома ж, не з лёгкіх: класы з пячным ацяпленнем, катастрафічна не хапала музычных інструментаў і нотнай літаратуры. Але калектыў быў малады, амбіцыйны, пазбаўлены якой-небудзь матэрыяльнай зацікаўленасці, вельмі творчы і ініцыятыўны. Ужо ў 1970 годзе нашы вучні актыўна ўдзельнічаюць у абласных конкурсах. А педкалектыў знаходзіцца ў цэнтры бурнай і насычанай мастацкай самадзейнасці раёна, праводзіць разнастайныя паза-школьныя мерапрыемствы. Шмат увагі надаецца прафарыентацыі. У музвучылішча паступаюць браты Віталь і Валерый Грашчанкі, Марыя Паплаўская, Таццяна Пісарэўская і Вацлава Сяргейчык. Мая вучаніца Вера Жукава пасля музвучылішча першай паступіла ў кансерваторыю.
Прыемна, што распачатая намі пяцьдзясят гадоў таму справа жыве, яе працягваюць нашы вучні. Бо ў сённяшні прагматычны і інфармацыйны век дзеці па-ранейшаму, калі не ў большай ступені, адчуваюць патрэбу ў эстэтычным выхаванні і духоўным развіцці. А музыка, па словах вялікіх людзей, выпроствае чалавечыя душы, яна – магутная крыніца мыслення, з усіх мастацтваў – самае распаўсюджанае і чалавечнае.
Уклад яго –
неацэнны
Уладзімір Мікалаевіч Цыбулька атрымаў размеркаванне ў Бераставіцкі раён настаўнікам па класе баяна і кіраўніком аркестра народных інструментаў пасля заканчэння ў 1975 годзе Маладзечанскага музычнага вучылішча (у 1985 годзе скончыў Мінскі інстытут культуры). Перад маладым музыкантам паўстала, здавалася б, непад'ёмная задача: аркестр, якім ён прыехаў кіраваць, яшчэ трэба было стварыць.
– У гэтай сувязі хачу назваць прозвішчы людзей, якія праявілі зацікаўленасць справай, і дзякуючы якім аркестр убачыў свет, – распавядае Уладзімір Цыбулька. – Гэта ў той час дырэктар музычнай школы Анатоль Сямёнавіч Сакаленка, намеснік старшыні райвыканкама Аляксей Васільевіч Лушчык і мой выкладчык з Маладзечанскага музвучылішча Карл Карлавіч Пагоцкі, які паспрыяў у тым, каб нам з вучылішча былі перададзены 33 музычныя інструменты.
Напэўна ж, многія памятаюць той першы, дастаткова вялікі, склад аркестра і яго яскравыя выступленні на мерапрыемствах рознага ўзроўню. Характэрна, што амаль палову аркестрантаў складалі непрафесійныя выканаўцы, самавучкі, а пасля – і навучэнцы.
Уладзімір Мікалаевіч быў кіраўніком аркестра народных інструментаў на працягу 17-ці гадоў. Гэта быў час насычанай канцэртнай дзейнасці, актыўнага ўдзелу ў конкурсах, фестывалях і творчых паездках у суседнюю Польшчу. У 1987 годзе аркестр удзельнічаў у рэспубліканскім этапе ІІ Усесаюзнага фестывалю народнай творчасці і стаў яго лаўрэатам, пра што сёння нагадвае памятны медаль (на здымку).
Гаворачы пра Уладзіміра Мікалаевіча, нельга не адзначыць яго шырокі спектр прафесійнай дзейнасці. Ён, як «універсальны салдат», ведае і ўмее многае. У свой час даводзілася перапісваць партытуры твораў пад магчымасці аркестра. Акрамя баяна, выкладаў гітару і ўдарныя інструменты. Шматгадовая праца Уладзіміра Мікалаевіча ў якасці кіраўніка вакальна-інструментальнага ансамбля пры Цэнтры дзіцячай творчасці проста неацэнная. Колькім хлопчыкам і дзяўчынкам з райцэнтра ён даў магчымасць рэалізаваць сябе ў вакальнай і інструментальнай творчасці праз удзел у ансамблі! Дапамагаў дзецям засвоіць асновы ігры на клавішных і вакал. Многія і сёння сябруюць з музыкай – хтосьці абраў яе ў якасці прафесіі, хтосьці – у якасці хобі. Яўген Раброў, Віталь Болдак, Дзмітрый Мацейка, Аляксей Сярко, Ілья Худзякоў, Іван Скрундзеўскі, Павел Каржанеўскі і шэраг іншых – гэта ўсё вучні Уладзіміра Мікалаевіча. Акрамя таго, ён звыш дваццаці гадоў быў загадчыкам народнага аддзялення музычнай школы, а таксама кіраўніком вакальна-інструментальнага ансамбля калгаса “Шлях да камунізму”, у якім удзельнічала працоўная моладзь, і акампаніятарам вакальнай групы Малабераставіцкага сельскага Дома культуры. Сёння Уладзімір Мікалаевіч – актыўны ўдзельнік вакальна-інструментальнага ансамбля (гітара, барабан) у бераставіцкім касцёле Перамянення Пана.
Значную частку творчай біяграфіі Уладзіміра Цыбулькі складае ўдзел у народным ансамблі народнай песні «Бераставіцкія музыкі» (балалайка, кантрабас). Па словах Уладзіміра Мікалаевіча, «жывое» інструментальнае суправаджэнне надае калектыву асаблівы каларыт і адметнасць. На жаль, такіх калектываў сёння становіцца ўсё менш, а таму, як лічыць Уладзімір Мікалаевіч, вельмі важна як мага даўжэй захоўваць гэта аўтэнтычнае гучанне інструментаў з уласцівымі яму энергетыкай, праўдзівасцю і шчырасцю.
Неабыякавыя адказныя адносіны да справы, якой даводзіцца займацца ў той ці іншы адрэзак часу, – вось, бадай, адметная рыса Уладзіміра Цыбулькі. Духоўнасць, эстэтыка, захаванне беларускіх музычных традыцый для музыканта – не пусты гук. Сваёй дзейнасцю Уладзімір Мікалаевіч, як сапраўдны патрыёт, унёс і працягвае ўносіць значны ўклад у развіццё культуры Бераставіччыны.
Святлана Ганчарова,
фота аўтара і з архіву Бераставіцкай ДШМ
[~DETAIL_TEXT] =>
2017 год для Бераставіцкай дзіцячай школы мастацтваў – юбілейны. Пяцьдзясят гадоў споўнілася з таго часу, як гэты храм мастацтва расчыніў вучням свае дзверы. За гэтыя гады ўстанова зведала нямала пераўтварэнняў, атрымала сваё далейшае развіццё і ўдасканаленне, але нязменным засталося адно: як тады, у далёкім 1967-м годзе, так і сёння, дзень за днём, у школе мастацтваў ідуць заняткі, на якіх настаўнікі з уласцівым ім энтузіязмам, натхненнем і цярпеннем робяць сваю няпростую справу – вучаць дзяцей прыгажосці, далучаюць іх да цудоўнага свету гукаў і фарбаў.
Музыка, песня, жывапіс – самыя блізкія чалавеку з усіх відаў мастацтва. Навучыць падрастаючае пакаленне іх асновам – вось асноўная задача дзіцячай школы мастацтваў. Пра тое, чым быў асаблівы шлях даўжынёй у пяцьдзясят гадоў, разгледзім з пазіцыі людзей, якія стаялі ля вытокаў стварэння музычнай школы на Бераставіччыне. Яны былі пачынальнікамі добрых традыцый і стваральнікамі падмурка для будучых поспехаў. Яны працавалі з такой аддачай, што святло ад іх творчай дзейнасці і неабыякавага стаўлення да прафесіі будзе яшчэ доўга саграваць усіх нас. Размова пойдзе пра настаўніка па класе домры Майю Ільінічну Плікус і настаўніка па класе баяна Уладзіміра Мікалаевіча Цыбульку.
Ля самых вытокаў
Настаўнік па класе домры, тэарэтычных дысцыплін і музлітаратуры з агульным педагагічным стажам у 41
[caption id="attachment_58898" align="alignleft" width="210"]
Created by Readiris, Copyright IRIS 2009[/caption]
год, Майя Ільінічна Плікус з'явілася ў Бераставіцкай музычнай школе ў 1969 годзе, і з таго часу яе жыццё было прысвечана вучням, іх духоўнаму і эстэтычнаму росту і развіццю, а таксама музыцы і творчасці ў розных іх праявах. Чалавек высокаадукаваны, інтэлігентны, з тонкім музычным густам і неверагоднай харызмай, і на ўроках, і ў канцэртнай дзейнасці Майя Ільінічна па-сапраўднаму аддавала працы, вучням і гледачам часцінку сваёй душы. Гэта адчувалася ва ўсім. Напэўна, няма такога вучня, які з пачуццём падзякі не ўспамінаў бы яе ўрокі музлітаратуры – цікавыя, з арыгінальнай падачай матэрыялу, яркія і эмацыянальныя.
Многія памятаюць ініцыяваныя Майяй Ільінічнай музычныя гасцёўні, якія праходзілі заўсёды на належным мастацкім узроўні, а таксама ўласцівыя ёй артыстызм і высокае выканальніцкае майстэрства, якія гледачы маглі назіраць падчас шматлікіх канцэртаў і масавых мерапрыемстваў.
Родам з Гродна, Майя Ільінічна Плікус пасля заканчэння Гродзенскага дзяржаўнага музычнага вучылішча працавала ў Бераставіцкім (потым Ваўкавыскім) педвучылішча па класе домры. Скончыла Ленінградскі дзяржаўны інстытут культуры імя Н. К. Крупскай (аддзяленне аркестравага дырыжыравання).
Акрамя вучэбнай, актыўнымі былі яе канцэртная і конкурсная дзейнасць, удзел у мастацкай самадзейнасці раёна, адзначаныя сярод іншых шматлікіх узнагарод Дыпломам Міністэрства культуры БССР за высокае выканальніцкае майстэрства, Дыпломам III ступені за ўдзел у рэспубліканскім конкурсе мастацкай самадзейнасці, дыпломам Міністэрства культуры БССР за вялікую і плённую працу ў галіне музычнага выхавання, Дыпломам за актыўны ўдзел ва ўсесаюзным аглядзе мастацкай творчасці, прысвечаным 40-годдзю Перамогі савецкага народа ў Вялікай Айчыннай вайне.
Вось што ўспамінае Майя Ільінічна Плікус пра час станаўлення музычнай школы ў гарпасёлку:
– Бераставіцкая дзіцячая музычная школа адкрылася ў перыяд асаблівай увагі дзяржавы да пытанняў гарманічнага развіцця асобы. У той час на першы план ставіліся задачы павышэння інтэлектуальнага і творчага развіцця навучэнцаў, актывізацыі пазнавальных інтарэсаў і навыкаў самаадукацыі. Уключэнне музыкі ў агульную сістэму гарманічнага выхавання чалавека ў 60-я гады мінулага стагоддзя стала адной з вядучых тэндэнцый. Акрамя таго, музычныя школы з'яўляліся таксама падмуркам для прафесійнай музычнай адукацыі. І сапраўды, у далейшым да 80% педагагічнага калектыву школы нязменна складалі нашы выпускнікі.
У 1968-69-х гадах у школе адкрываюцца класы скрыпкі і домры. Класы баяна і фартэпіяна былі адкрыты раней, у 1967-м годзе. Да гэтага ж часу музычная адукацыя ў гарпасёлку не была прадстаўлена. Хто хацеў, ведаю, займаліся ў прыватным парадку.
Нашы першапачатковыя ўмовы працы былі, вядома ж, не з лёгкіх: класы з пячным ацяпленнем, катастрафічна не хапала музычных інструментаў і нотнай літаратуры. Але калектыў быў малады, амбіцыйны, пазбаўлены якой-небудзь матэрыяльнай зацікаўленасці, вельмі творчы і ініцыятыўны. Ужо ў 1970 годзе нашы вучні актыўна ўдзельнічаюць у абласных конкурсах. А педкалектыў знаходзіцца ў цэнтры бурнай і насычанай мастацкай самадзейнасці раёна, праводзіць разнастайныя паза-школьныя мерапрыемствы. Шмат увагі надаецца прафарыентацыі. У музвучылішча паступаюць браты Віталь і Валерый Грашчанкі, Марыя Паплаўская, Таццяна Пісарэўская і Вацлава Сяргейчык. Мая вучаніца Вера Жукава пасля музвучылішча першай паступіла ў кансерваторыю.
Прыемна, што распачатая намі пяцьдзясят гадоў таму справа жыве, яе працягваюць нашы вучні. Бо ў сённяшні прагматычны і інфармацыйны век дзеці па-ранейшаму, калі не ў большай ступені, адчуваюць патрэбу ў эстэтычным выхаванні і духоўным развіцці. А музыка, па словах вялікіх людзей, выпроствае чалавечыя душы, яна – магутная крыніца мыслення, з усіх мастацтваў – самае распаўсюджанае і чалавечнае.
Уклад яго –
неацэнны
Уладзімір Мікалаевіч Цыбулька атрымаў размеркаванне ў Бераставіцкі раён настаўнікам па класе баяна і кіраўніком аркестра народных інструментаў пасля заканчэння ў 1975 годзе Маладзечанскага музычнага вучылішча (у 1985 годзе скончыў Мінскі інстытут культуры). Перад маладым музыкантам паўстала, здавалася б, непад'ёмная задача: аркестр, якім ён прыехаў кіраваць, яшчэ трэба было стварыць.
– У гэтай сувязі хачу назваць прозвішчы людзей, якія праявілі зацікаўленасць справай, і дзякуючы якім аркестр убачыў свет, – распавядае Уладзімір Цыбулька. – Гэта ў той час дырэктар музычнай школы Анатоль Сямёнавіч Сакаленка, намеснік старшыні райвыканкама Аляксей Васільевіч Лушчык і мой выкладчык з Маладзечанскага музвучылішча Карл Карлавіч Пагоцкі, які паспрыяў у тым, каб нам з вучылішча былі перададзены 33 музычныя інструменты.
Напэўна ж, многія памятаюць той першы, дастаткова вялікі, склад аркестра і яго яскравыя выступленні на мерапрыемствах рознага ўзроўню. Характэрна, што амаль палову аркестрантаў складалі непрафесійныя выканаўцы, самавучкі, а пасля – і навучэнцы.
Уладзімір Мікалаевіч быў кіраўніком аркестра народных інструментаў на працягу 17-ці гадоў. Гэта быў час насычанай канцэртнай дзейнасці, актыўнага ўдзелу ў конкурсах, фестывалях і творчых паездках у суседнюю Польшчу. У 1987 годзе аркестр удзельнічаў у рэспубліканскім этапе ІІ Усесаюзнага фестывалю народнай творчасці і стаў яго лаўрэатам, пра што сёння нагадвае памятны медаль (на здымку).
Гаворачы пра Уладзіміра Мікалаевіча, нельга не адзначыць яго шырокі спектр прафесійнай дзейнасці. Ён, як «універсальны салдат», ведае і ўмее многае. У свой час даводзілася перапісваць партытуры твораў пад магчымасці аркестра. Акрамя баяна, выкладаў гітару і ўдарныя інструменты. Шматгадовая праца Уладзіміра Мікалаевіча ў якасці кіраўніка вакальна-інструментальнага ансамбля пры Цэнтры дзіцячай творчасці проста неацэнная. Колькім хлопчыкам і дзяўчынкам з райцэнтра ён даў магчымасць рэалізаваць сябе ў вакальнай і інструментальнай творчасці праз удзел у ансамблі! Дапамагаў дзецям засвоіць асновы ігры на клавішных і вакал. Многія і сёння сябруюць з музыкай – хтосьці абраў яе ў якасці прафесіі, хтосьці – у якасці хобі. Яўген Раброў, Віталь Болдак, Дзмітрый Мацейка, Аляксей Сярко, Ілья Худзякоў, Іван Скрундзеўскі, Павел Каржанеўскі і шэраг іншых – гэта ўсё вучні Уладзіміра Мікалаевіча. Акрамя таго, ён звыш дваццаці гадоў быў загадчыкам народнага аддзялення музычнай школы, а таксама кіраўніком вакальна-інструментальнага ансамбля калгаса “Шлях да камунізму”, у якім удзельнічала працоўная моладзь, і акампаніятарам вакальнай групы Малабераставіцкага сельскага Дома культуры. Сёння Уладзімір Мікалаевіч – актыўны ўдзельнік вакальна-інструментальнага ансамбля (гітара, барабан) у бераставіцкім касцёле Перамянення Пана.
Значную частку творчай біяграфіі Уладзіміра Цыбулькі складае ўдзел у народным ансамблі народнай песні «Бераставіцкія музыкі» (балалайка, кантрабас). Па словах Уладзіміра Мікалаевіча, «жывое» інструментальнае суправаджэнне надае калектыву асаблівы каларыт і адметнасць. На жаль, такіх калектываў сёння становіцца ўсё менш, а таму, як лічыць Уладзімір Мікалаевіч, вельмі важна як мага даўжэй захоўваць гэта аўтэнтычнае гучанне інструментаў з уласцівымі яму энергетыкай, праўдзівасцю і шчырасцю.
Неабыякавыя адказныя адносіны да справы, якой даводзіцца займацца ў той ці іншы адрэзак часу, – вось, бадай, адметная рыса Уладзіміра Цыбулькі. Духоўнасць, эстэтыка, захаванне беларускіх музычных традыцый для музыканта – не пусты гук. Сваёй дзейнасцю Уладзімір Мікалаевіч, як сапраўдны патрыёт, унёс і працягвае ўносіць значны ўклад у развіццё культуры Бераставіччыны.
Святлана Ганчарова,
фота аўтара і з архіву Бераставіцкай ДШМ
[DETAIL_TEXT_TYPE] => html
[~DETAIL_TEXT_TYPE] => html
[PREVIEW_TEXT] => Бераставіцкай дзіцячай школе мастацтваў – 50 гадоў
[~PREVIEW_TEXT] => Бераставіцкай дзіцячай школе мастацтваў – 50 гадоў
[PREVIEW_TEXT_TYPE] => html
[~PREVIEW_TEXT_TYPE] => html
[DETAIL_PICTURE] => Array
(
[ID] => 34213
[TIMESTAMP_X] => 01.04.2025 16:08:08
[MODULE_ID] => iblock
[HEIGHT] => 320
[WIDTH] => 533
[FILE_SIZE] => 61730
[CONTENT_TYPE] => image/jpeg
[SUBDIR] => iblock/afb
[FILE_NAME] => ikaia3abxnmsnvhl8xa8zyrfxxwrjgrf.jpg
[ORIGINAL_NAME] => s000323_668421.jpg
[DESCRIPTION] =>
[HANDLER_ID] =>
[EXTERNAL_ID] => 4bf0d2f978659644d935abfc72f046d3
[VERSION_ORIGINAL_ID] =>
[META] =>
[SRC] => /upload/iblock/afb/ikaia3abxnmsnvhl8xa8zyrfxxwrjgrf.jpg
[UNSAFE_SRC] => /upload/iblock/afb/ikaia3abxnmsnvhl8xa8zyrfxxwrjgrf.jpg
[SAFE_SRC] => /upload/iblock/afb/ikaia3abxnmsnvhl8xa8zyrfxxwrjgrf.jpg
[ALT] => Бераставіцкай дзіцячай школе мастацтваў – 50 гадоў
[TITLE] => Бераставіцкай дзіцячай школе мастацтваў – 50 гадоў
)
[~DETAIL_PICTURE] => 34213
[TIMESTAMP_X] => 09.04.2025 18:11:41
[~TIMESTAMP_X] => 09.04.2025 18:11:41
[ACTIVE_FROM_X] => 2017-12-02 00:00:00
[~ACTIVE_FROM_X] => 2017-12-02 00:00:00
[ACTIVE_FROM] => 02.12.2017
[~ACTIVE_FROM] => 02.12.2017
[LIST_PAGE_URL] => /news/
[~LIST_PAGE_URL] => /news/
[DETAIL_PAGE_URL] => /news/obshchestvo/%D0%B1%D0%B5%D1%80%D0%B0%D1%81%D1%82%D0%B0%D0%B2%D1%96%D1%86%D0%BA%D0%B0%D0%B9-%D0%B4%D0%B7%D1%96%D1%86%D1%8F%D1%87%D0%B0%D0%B9-%D1%88%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B5-%D0%BC%D0%B0%D1%81%D1%82%D0%B0%D1%86/
[~DETAIL_PAGE_URL] => /news/obshchestvo/%D0%B1%D0%B5%D1%80%D0%B0%D1%81%D1%82%D0%B0%D0%B2%D1%96%D1%86%D0%BA%D0%B0%D0%B9-%D0%B4%D0%B7%D1%96%D1%86%D1%8F%D1%87%D0%B0%D0%B9-%D1%88%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B5-%D0%BC%D0%B0%D1%81%D1%82%D0%B0%D1%86/
[LANG_DIR] => /
[~LANG_DIR] => /
[CODE] => бераставіцкай-дзіцячай-школе-мастац
[~CODE] => бераставіцкай-дзіцячай-школе-мастац
[EXTERNAL_ID] => 17180
[~EXTERNAL_ID] => 17180
[IBLOCK_TYPE_ID] => news
[~IBLOCK_TYPE_ID] => news
[IBLOCK_CODE] => corporate_news_s1
[~IBLOCK_CODE] => corporate_news_s1
[IBLOCK_EXTERNAL_ID] =>
[~IBLOCK_EXTERNAL_ID] =>
[LID] => s1
[~LID] => s1
[NAV_RESULT] =>
[NAV_CACHED_DATA] =>
[DISPLAY_ACTIVE_FROM] => 02.12.2017
[IPROPERTY_VALUES] => Array
(
[SECTION_META_TITLE] => Бераставіцкай дзіцячай школе мастацтваў – 50 гадоў
[SECTION_META_KEYWORDS] => Новости
[SECTION_META_DESCRIPTION] =>
[SECTION_PAGE_TITLE] => Бераставіцкай дзіцячай школе мастацтваў – 50 гадоў
[ELEMENT_META_TITLE] => Бераставіцкай дзіцячай школе мастацтваў – 50 гадоў
[ELEMENT_META_KEYWORDS] => Общество
[ELEMENT_META_DESCRIPTION] => 2017 год для Бераставіцкай дзіцячай школы мастацтваў – юбілейны Пяцьдзясят гадоў споўнілася з таго часу, як гэты храм мастацтва расчыніў вучням свае дзверы.
[ELEMENT_PAGE_TITLE] => Бераставіцкай дзіцячай школе мастацтваў – 50 гадоў
)
[FIELDS] => Array
(
[TAGS] =>
)
[PROPERTIES] => Array
(
[VIDEO] => Array
(
[ID] => 4
[TIMESTAMP_X] => 2026-09-05 20:21:36
[IBLOCK_ID] => 1
[NAME] => Видео
[ACTIVE] => Y
[SORT] => 500
[CODE] => VIDEO
[DEFAULT_VALUE] =>
[PROPERTY_TYPE] => F
[ROW_COUNT] => 1
[COL_COUNT] => 30
[LIST_TYPE] => L
[MULTIPLE] => N
[XML_ID] =>
[FILE_TYPE] => mpg, avi, wmv, mpeg, mpe, flv, mp4
[MULTIPLE_CNT] => 5
[TMP_ID] =>
[LINK_IBLOCK_ID] => 0
[WITH_DESCRIPTION] => N
[SEARCHABLE] => N
[FILTRABLE] => N
[IS_REQUIRED] => N
[VERSION] => 1
[USER_TYPE] =>
[USER_TYPE_SETTINGS] => a:0:{}
[HINT] =>
[PROPERTY_VALUE_ID] =>
[VALUE] =>
[DESCRIPTION] =>
[VALUE_ENUM] =>
[VALUE_XML_ID] =>
[VALUE_SORT] =>
[~VALUE] =>
[~DESCRIPTION] =>
[~NAME] => Видео
[~DEFAULT_VALUE] =>
)
[DONT_SHOW] => Array
(
[ID] => 6
[TIMESTAMP_X] => 2026-09-05 20:21:36
[IBLOCK_ID] => 1
[NAME] => Не отображать в верхней карусели на главной
[ACTIVE] => Y
[SORT] => 500
[CODE] => DONT_SHOW
[DEFAULT_VALUE] =>
[PROPERTY_TYPE] => L
[ROW_COUNT] => 1
[COL_COUNT] => 30
[LIST_TYPE] => C
[MULTIPLE] => N
[XML_ID] =>
[FILE_TYPE] =>
[MULTIPLE_CNT] => 5
[TMP_ID] =>
[LINK_IBLOCK_ID] => 0
[WITH_DESCRIPTION] => N
[SEARCHABLE] => N
[FILTRABLE] => N
[IS_REQUIRED] => N
[VERSION] => 1
[USER_TYPE] =>
[USER_TYPE_SETTINGS] => a:0:{}
[HINT] =>
[PROPERTY_VALUE_ID] =>
[VALUE] =>
[DESCRIPTION] =>
[VALUE_ENUM] =>
[VALUE_XML_ID] =>
[VALUE_SORT] =>
[VALUE_ENUM_ID] =>
[~VALUE] =>
[~DESCRIPTION] =>
[~NAME] => Не отображать в верхней карусели на главной
[~DEFAULT_VALUE] =>
)
[AUTHOR] => Array
(
[ID] => 7
[TIMESTAMP_X] => 2026-09-05 20:21:36
[IBLOCK_ID] => 1
[NAME] => Автор
[ACTIVE] => Y
[SORT] => 500
[CODE] => AUTHOR
[DEFAULT_VALUE] =>
[PROPERTY_TYPE] => S
[ROW_COUNT] => 1
[COL_COUNT] => 30
[LIST_TYPE] => L
[MULTIPLE] => N
[XML_ID] =>
[FILE_TYPE] =>
[MULTIPLE_CNT] => 5
[TMP_ID] =>
[LINK_IBLOCK_ID] => 0
[WITH_DESCRIPTION] => N
[SEARCHABLE] => N
[FILTRABLE] => N
[IS_REQUIRED] => N
[VERSION] => 1
[USER_TYPE] =>
[USER_TYPE_SETTINGS] => a:0:{}
[HINT] =>
[PROPERTY_VALUE_ID] =>
[VALUE] =>
[DESCRIPTION] =>
[VALUE_ENUM] =>
[VALUE_XML_ID] =>
[VALUE_SORT] =>
[~VALUE] =>
[~DESCRIPTION] =>
[~NAME] => Автор
[~DEFAULT_VALUE] =>
)
[WATERMARKER] => Array
(
[ID] => 8
[TIMESTAMP_X] => 2026-09-05 20:21:36
[IBLOCK_ID] => 1
[NAME] => Водяной знак
[ACTIVE] => Y
[SORT] => 500
[CODE] => WATERMARKER
[DEFAULT_VALUE] =>
[PROPERTY_TYPE] => F
[ROW_COUNT] => 1
[COL_COUNT] => 30
[LIST_TYPE] => L
[MULTIPLE] => N
[XML_ID] =>
[FILE_TYPE] => jpg, gif, bmp, png, jpeg, webp
[MULTIPLE_CNT] => 5
[TMP_ID] =>
[LINK_IBLOCK_ID] => 0
[WITH_DESCRIPTION] => N
[SEARCHABLE] => N
[FILTRABLE] => N
[IS_REQUIRED] => N
[VERSION] => 1
[USER_TYPE] =>
[USER_TYPE_SETTINGS] => a:0:{}
[HINT] =>
[PROPERTY_VALUE_ID] =>
[VALUE] =>
[DESCRIPTION] =>
[VALUE_ENUM] =>
[VALUE_XML_ID] =>
[VALUE_SORT] =>
[~VALUE] =>
[~DESCRIPTION] =>
[~NAME] => Водяной знак
[~DEFAULT_VALUE] =>
)
[WATERMARKER_PREV] => Array
(
[ID] => 9
[TIMESTAMP_X] => 2026-09-05 20:21:36
[IBLOCK_ID] => 1
[NAME] => Водяной знак в превью
[ACTIVE] => Y
[SORT] => 500
[CODE] => WATERMARKER_PREV
[DEFAULT_VALUE] =>
[PROPERTY_TYPE] => F
[ROW_COUNT] => 1
[COL_COUNT] => 30
[LIST_TYPE] => L
[MULTIPLE] => N
[XML_ID] =>
[FILE_TYPE] => jpg, gif, bmp, png, jpeg, webp
[MULTIPLE_CNT] => 5
[TMP_ID] =>
[LINK_IBLOCK_ID] => 0
[WITH_DESCRIPTION] => N
[SEARCHABLE] => N
[FILTRABLE] => N
[IS_REQUIRED] => N
[VERSION] => 1
[USER_TYPE] =>
[USER_TYPE_SETTINGS] => a:0:{}
[HINT] =>
[PROPERTY_VALUE_ID] =>
[VALUE] =>
[DESCRIPTION] =>
[VALUE_ENUM] =>
[VALUE_XML_ID] =>
[VALUE_SORT] =>
[~VALUE] =>
[~DESCRIPTION] =>
[~NAME] => Водяной знак в превью
[~DEFAULT_VALUE] =>
)
[DONT_SHOW_LIST] => Array
(
[ID] => 11
[TIMESTAMP_X] => 2026-09-05 20:21:36
[IBLOCK_ID] => 1
[NAME] => Не отображать в карусели с разделами на главной
[ACTIVE] => Y
[SORT] => 500
[CODE] => DONT_SHOW_LIST
[DEFAULT_VALUE] =>
[PROPERTY_TYPE] => L
[ROW_COUNT] => 1
[COL_COUNT] => 30
[LIST_TYPE] => C
[MULTIPLE] => N
[XML_ID] =>
[FILE_TYPE] =>
[MULTIPLE_CNT] => 5
[TMP_ID] =>
[LINK_IBLOCK_ID] => 0
[WITH_DESCRIPTION] => N
[SEARCHABLE] => N
[FILTRABLE] => N
[IS_REQUIRED] => N
[VERSION] => 1
[USER_TYPE] =>
[USER_TYPE_SETTINGS] => a:0:{}
[HINT] =>
[PROPERTY_VALUE_ID] =>
[VALUE] =>
[DESCRIPTION] =>
[VALUE_ENUM] =>
[VALUE_XML_ID] =>
[VALUE_SORT] =>
[VALUE_ENUM_ID] =>
[~VALUE] =>
[~DESCRIPTION] =>
[~NAME] => Не отображать в карусели с разделами на главной
[~DEFAULT_VALUE] =>
)
[MAIN_SECTION] => Array
(
[ID] => 12
[TIMESTAMP_X] => 2026-09-05 20:21:36
[IBLOCK_ID] => 1
[NAME] => Главный раздел
[ACTIVE] => Y
[SORT] => 500
[CODE] => MAIN_SECTION
[DEFAULT_VALUE] =>
[PROPERTY_TYPE] => L
[ROW_COUNT] => 1
[COL_COUNT] => 30
[LIST_TYPE] => L
[MULTIPLE] => N
[XML_ID] =>
[FILE_TYPE] =>
[MULTIPLE_CNT] => 5
[TMP_ID] =>
[LINK_IBLOCK_ID] => 0
[WITH_DESCRIPTION] => N
[SEARCHABLE] => N
[FILTRABLE] => N
[IS_REQUIRED] => N
[VERSION] => 1
[USER_TYPE] =>
[USER_TYPE_SETTINGS] => a:0:{}
[HINT] =>
[PROPERTY_VALUE_ID] =>
[VALUE] =>
[DESCRIPTION] =>
[VALUE_ENUM] =>
[VALUE_XML_ID] =>
[VALUE_SORT] =>
[VALUE_ENUM_ID] =>
[~VALUE] =>
[~DESCRIPTION] =>
[~NAME] => Главный раздел
[~DEFAULT_VALUE] =>
)
[PHOTOGRAPHER] => Array
(
[ID] => 13
[TIMESTAMP_X] => 2026-09-05 20:21:36
[IBLOCK_ID] => 1
[NAME] => Фотограф
[ACTIVE] => Y
[SORT] => 500
[CODE] => PHOTOGRAPHER
[DEFAULT_VALUE] =>
[PROPERTY_TYPE] => S
[ROW_COUNT] => 1
[COL_COUNT] => 30
[LIST_TYPE] => L
[MULTIPLE] => N
[XML_ID] =>
[FILE_TYPE] =>
[MULTIPLE_CNT] => 5
[TMP_ID] =>
[LINK_IBLOCK_ID] => 0
[WITH_DESCRIPTION] => N
[SEARCHABLE] => N
[FILTRABLE] => N
[IS_REQUIRED] => N
[VERSION] => 1
[USER_TYPE] =>
[USER_TYPE_SETTINGS] => a:0:{}
[HINT] =>
[PROPERTY_VALUE_ID] =>
[VALUE] =>
[DESCRIPTION] =>
[VALUE_ENUM] =>
[VALUE_XML_ID] =>
[VALUE_SORT] =>
[~VALUE] =>
[~DESCRIPTION] =>
[~NAME] => Фотограф
[~DEFAULT_VALUE] =>
)
[NASHE_VIDEO] => Array
(
[ID] => 14
[TIMESTAMP_X] => 2026-09-05 20:21:36
[IBLOCK_ID] => 1
[NAME] => Наше видео
[ACTIVE] => Y
[SORT] => 500
[CODE] => NASHE_VIDEO
[DEFAULT_VALUE] =>
[PROPERTY_TYPE] => S
[ROW_COUNT] => 1
[COL_COUNT] => 30
[LIST_TYPE] => L
[MULTIPLE] => N
[XML_ID] =>
[FILE_TYPE] =>
[MULTIPLE_CNT] => 5
[TMP_ID] =>
[LINK_IBLOCK_ID] => 0
[WITH_DESCRIPTION] => N
[SEARCHABLE] => N
[FILTRABLE] => N
[IS_REQUIRED] => N
[VERSION] => 1
[USER_TYPE] => video
[USER_TYPE_SETTINGS] => Array
(
[BUFFER_LENGTH] => 10
[CONTROLBAR] => bottom
[AUTOSTART] => N
[VOLUME] => 90
[SKIN] =>
[FLASHVARS] =>
[WMODE_FLV] => transparent
[BGCOLOR] => FFFFFF
[COLOR] => 000000
[OVER_COLOR] => 000000
[SCREEN_COLOR] => 000000
[SILVERVARS] =>
[WMODE_WMV] => windowless
[WIDTH] => 400
[HEIGHT] => 300
)
[HINT] =>
[PROPERTY_VALUE_ID] =>
[VALUE] =>
[DESCRIPTION] =>
[VALUE_ENUM] =>
[VALUE_XML_ID] =>
[VALUE_SORT] =>
[~VALUE] =>
[~DESCRIPTION] =>
[~NAME] => Наше видео
[~DEFAULT_VALUE] =>
)
[YOUTUBE_VIDEO] => Array
(
[ID] => 15
[TIMESTAMP_X] => 2026-09-05 20:21:36
[IBLOCK_ID] => 1
[NAME] => Наше видео ютуб
[ACTIVE] => Y
[SORT] => 500
[CODE] => YOUTUBE_VIDEO
[DEFAULT_VALUE] => https://www.youtube.com/embed/
[PROPERTY_TYPE] => S
[ROW_COUNT] => 1
[COL_COUNT] => 30
[LIST_TYPE] => L
[MULTIPLE] => N
[XML_ID] =>
[FILE_TYPE] =>
[MULTIPLE_CNT] => 5
[TMP_ID] =>
[LINK_IBLOCK_ID] => 0
[WITH_DESCRIPTION] => N
[SEARCHABLE] => N
[FILTRABLE] => N
[IS_REQUIRED] => N
[VERSION] => 1
[USER_TYPE] =>
[USER_TYPE_SETTINGS] => a:0:{}
[HINT] =>
[PROPERTY_VALUE_ID] =>
[VALUE] =>
[DESCRIPTION] =>
[VALUE_ENUM] =>
[VALUE_XML_ID] =>
[VALUE_SORT] =>
[~VALUE] =>
[~DESCRIPTION] =>
[~NAME] => Наше видео ютуб
[~DEFAULT_VALUE] => https://www.youtube.com/embed/
)
[YES_WATERMARK] => Array
(
[ID] => 17
[TIMESTAMP_X] => 2026-09-05 20:21:36
[IBLOCK_ID] => 1
[NAME] => Выводить водяной знак
[ACTIVE] => Y
[SORT] => 500
[CODE] => YES_WATERMARK
[DEFAULT_VALUE] =>
[PROPERTY_TYPE] => L
[ROW_COUNT] => 1
[COL_COUNT] => 30
[LIST_TYPE] => C
[MULTIPLE] => N
[XML_ID] =>
[FILE_TYPE] =>
[MULTIPLE_CNT] => 5
[TMP_ID] =>
[LINK_IBLOCK_ID] => 0
[WITH_DESCRIPTION] => N
[SEARCHABLE] => N
[FILTRABLE] => N
[IS_REQUIRED] => N
[VERSION] => 1
[USER_TYPE] =>
[USER_TYPE_SETTINGS] => a:0:{}
[HINT] =>
[PROPERTY_VALUE_ID] =>
[VALUE] =>
[DESCRIPTION] =>
[VALUE_ENUM] =>
[VALUE_XML_ID] =>
[VALUE_SORT] =>
[VALUE_ENUM_ID] =>
[~VALUE] =>
[~DESCRIPTION] =>
[~NAME] => Выводить водяной знак
[~DEFAULT_VALUE] =>
)
[YES_WATERMARK_PREV] => Array
(
[ID] => 18
[TIMESTAMP_X] => 2026-09-05 20:21:36
[IBLOCK_ID] => 1
[NAME] => Выводить водяной знак превью
[ACTIVE] => Y
[SORT] => 500
[CODE] => YES_WATERMARK_PREV
[DEFAULT_VALUE] =>
[PROPERTY_TYPE] => L
[ROW_COUNT] => 1
[COL_COUNT] => 30
[LIST_TYPE] => C
[MULTIPLE] => N
[XML_ID] =>
[FILE_TYPE] =>
[MULTIPLE_CNT] => 5
[TMP_ID] =>
[LINK_IBLOCK_ID] => 0
[WITH_DESCRIPTION] => N
[SEARCHABLE] => N
[FILTRABLE] => N
[IS_REQUIRED] => N
[VERSION] => 1
[USER_TYPE] =>
[USER_TYPE_SETTINGS] => a:0:{}
[HINT] =>
[PROPERTY_VALUE_ID] =>
[VALUE] =>
[DESCRIPTION] =>
[VALUE_ENUM] =>
[VALUE_XML_ID] =>
[VALUE_SORT] =>
[VALUE_ENUM_ID] =>
[~VALUE] =>
[~DESCRIPTION] =>
[~NAME] => Выводить водяной знак превью
[~DEFAULT_VALUE] =>
)
[DETAIL_PICTERS_NEW] => Array
(
[ID] => 19
[TIMESTAMP_X] => 2026-09-05 20:21:36
[IBLOCK_ID] => 1
[NAME] => Детальная картинка
[ACTIVE] => Y
[SORT] => 500
[CODE] => DETAIL_PICTERS_NEW
[DEFAULT_VALUE] =>
[PROPERTY_TYPE] => F
[ROW_COUNT] => 1
[COL_COUNT] => 30
[LIST_TYPE] => L
[MULTIPLE] => N
[XML_ID] =>
[FILE_TYPE] => jpg, gif, bmp, png, jpeg, webp
[MULTIPLE_CNT] => 5
[TMP_ID] =>
[LINK_IBLOCK_ID] => 0
[WITH_DESCRIPTION] => N
[SEARCHABLE] => N
[FILTRABLE] => N
[IS_REQUIRED] => N
[VERSION] => 1
[USER_TYPE] =>
[USER_TYPE_SETTINGS] => a:0:{}
[HINT] =>
[PROPERTY_VALUE_ID] =>
[VALUE] =>
[DESCRIPTION] =>
[VALUE_ENUM] =>
[VALUE_XML_ID] =>
[VALUE_SORT] =>
[~VALUE] =>
[~DESCRIPTION] =>
[~NAME] => Детальная картинка
[~DEFAULT_VALUE] =>
)
)
[DISPLAY_PROPERTIES] => Array
(
)
[IBLOCK] => Array
(
[ID] => 1
[~ID] => 1
[TIMESTAMP_X] => 05.09.2026 23:21:37
[~TIMESTAMP_X] => 05.09.2026 23:21:37
[IBLOCK_TYPE_ID] => news
[~IBLOCK_TYPE_ID] => news
[LID] => s1
[~LID] => s1
[CODE] => corporate_news_s1
[~CODE] => corporate_news_s1
[API_CODE] =>
[~API_CODE] =>
[REST_ON] => N
[~REST_ON] => N
[NAME] => Новости
[~NAME] => Новости
[ACTIVE] => Y
[~ACTIVE] => Y
[SORT] => 500
[~SORT] => 500
[LIST_PAGE_URL] => /news/
[~LIST_PAGE_URL] => /news/
[DETAIL_PAGE_URL] => #SITE_DIR#/news/#SECTION_CODE_PATH#/#ELEMENT_CODE#/
[~DETAIL_PAGE_URL] => #SITE_DIR#/news/#SECTION_CODE_PATH#/#ELEMENT_CODE#/
[SECTION_PAGE_URL] => #SITE_DIR#/news/#SECTION_CODE_PATH#/
[~SECTION_PAGE_URL] => #SITE_DIR#/news/#SECTION_CODE_PATH#/
[CANONICAL_PAGE_URL] => https://beresta.by/news/corporate_news_s1/
[~CANONICAL_PAGE_URL] => https://beresta.by/news/corporate_news_s1/
[PICTURE] =>
[~PICTURE] =>
[DESCRIPTION] =>
[~DESCRIPTION] =>
[DESCRIPTION_TYPE] => text
[~DESCRIPTION_TYPE] => text
[RSS_TTL] => 24
[~RSS_TTL] => 24
[RSS_ACTIVE] => Y
[~RSS_ACTIVE] => Y
[RSS_FILE_ACTIVE] => N
[~RSS_FILE_ACTIVE] => N
[RSS_FILE_LIMIT] =>
[~RSS_FILE_LIMIT] =>
[RSS_FILE_DAYS] =>
[~RSS_FILE_DAYS] =>
[RSS_YANDEX_ACTIVE] => N
[~RSS_YANDEX_ACTIVE] => N
[XML_ID] =>
[~XML_ID] =>
[TMP_ID] => 06c8f2cf310019e0e1a4aba1d7054c32
[~TMP_ID] => 06c8f2cf310019e0e1a4aba1d7054c32
[INDEX_ELEMENT] => Y
[~INDEX_ELEMENT] => Y
[INDEX_SECTION] => Y
[~INDEX_SECTION] => Y
[WORKFLOW] => N
[~WORKFLOW] => N
[BIZPROC] => N
[~BIZPROC] => N
[SECTION_CHOOSER] => L
[~SECTION_CHOOSER] => L
[LIST_MODE] =>
[~LIST_MODE] =>
[RIGHTS_MODE] => S
[~RIGHTS_MODE] => S
[SECTION_PROPERTY] => N
[~SECTION_PROPERTY] => N
[PROPERTY_INDEX] => N
[~PROPERTY_INDEX] => N
[VERSION] => 1
[~VERSION] => 1
[LAST_CONV_ELEMENT] => 0
[~LAST_CONV_ELEMENT] => 0
[SOCNET_GROUP_ID] =>
[~SOCNET_GROUP_ID] =>
[EDIT_FILE_BEFORE] =>
[~EDIT_FILE_BEFORE] =>
[EDIT_FILE_AFTER] =>
[~EDIT_FILE_AFTER] =>
[SECTIONS_NAME] => Разделы
[~SECTIONS_NAME] => Разделы
[SECTION_NAME] => Раздел
[~SECTION_NAME] => Раздел
[ELEMENTS_NAME] => Элементы
[~ELEMENTS_NAME] => Элементы
[ELEMENT_NAME] => Элемент
[~ELEMENT_NAME] => Элемент
[FULLTEXT_INDEX] => N
[~FULLTEXT_INDEX] => N
[EXTERNAL_ID] =>
[~EXTERNAL_ID] =>
[LANG_DIR] => /
[~LANG_DIR] => /
[SERVER_NAME] => beresta.by
[~SERVER_NAME] => beresta.by
)
[SECTION] => Array
(
[PATH] => Array
(
[0] => Array
(
[ID] => 10
[~ID] => 10
[CODE] => obshchestvo
[~CODE] => obshchestvo
[XML_ID] =>
[~XML_ID] =>
[EXTERNAL_ID] =>
[~EXTERNAL_ID] =>
[IBLOCK_ID] => 1
[~IBLOCK_ID] => 1
[IBLOCK_SECTION_ID] =>
[~IBLOCK_SECTION_ID] =>
[SORT] => 500
[~SORT] => 500
[NAME] => Общество
[~NAME] => Общество
[ACTIVE] => Y
[~ACTIVE] => Y
[DEPTH_LEVEL] => 1
[~DEPTH_LEVEL] => 1
[SECTION_PAGE_URL] => /news/obshchestvo/
[~SECTION_PAGE_URL] => /news/obshchestvo/
[IBLOCK_TYPE_ID] => news
[~IBLOCK_TYPE_ID] => news
[IBLOCK_CODE] => corporate_news_s1
[~IBLOCK_CODE] => corporate_news_s1
[IBLOCK_EXTERNAL_ID] =>
[~IBLOCK_EXTERNAL_ID] =>
[GLOBAL_ACTIVE] => Y
[~GLOBAL_ACTIVE] => Y
[IPROPERTY_VALUES] => Array
(
[SECTION_META_TITLE] => Общество
[SECTION_META_KEYWORDS] => Новости
[SECTION_META_DESCRIPTION] =>
[SECTION_PAGE_TITLE] => Общество
[ELEMENT_META_TITLE] => Общество
[ELEMENT_META_KEYWORDS] => Новости
[ELEMENT_META_DESCRIPTION] => .
[ELEMENT_PAGE_TITLE] => Общество
)
)
)
)
[SECTION_URL] => /news/obshchestvo/
[META_TAGS] => Array
(
[TITLE] => Бераставіцкай дзіцячай школе мастацтваў – 50 гадоў
[BROWSER_TITLE] => Бераставіцкай дзіцячай школе мастацтваў – 50 гадоў
[KEYWORDS] => Общество
[DESCRIPTION] => 2017 год для Бераставіцкай дзіцячай школы мастацтваў – юбілейны Пяцьдзясят гадоў споўнілася з таго часу, як гэты храм мастацтва расчыніў вучням свае дзверы.
)
)
02.12.2017
Бераставіцкай дзіцячай школе мастацтваў – 50 гадоў

2017 год для Бераставіцкай дзіцячай школы мастацтваў – юбілейны. Пяцьдзясят гадоў споўнілася з таго часу, як гэты храм мастацтва расчыніў вучням свае дзверы. За гэтыя гады ўстанова зведала нямала пераўтварэнняў, атрымала сваё далейшае развіццё і ўдасканаленне, але нязменным засталося адно: як тады, у далёкім 1967-м годзе, так і сёння, дзень за днём, у школе мастацтваў ідуць заняткі, на якіх настаўнікі з уласцівым ім энтузіязмам, натхненнем і цярпеннем робяць сваю няпростую справу – вучаць дзяцей прыгажосці, далучаюць іх да цудоўнага свету гукаў і фарбаў.
Музыка, песня, жывапіс – самыя блізкія чалавеку з усіх відаў мастацтва. Навучыць падрастаючае пакаленне іх асновам – вось асноўная задача дзіцячай школы мастацтваў. Пра тое, чым быў асаблівы шлях даўжынёй у пяцьдзясят гадоў, разгледзім з пазіцыі людзей, якія стаялі ля вытокаў стварэння музычнай школы на Бераставіччыне. Яны былі пачынальнікамі добрых традыцый і стваральнікамі падмурка для будучых поспехаў. Яны працавалі з такой аддачай, што святло ад іх творчай дзейнасці і неабыякавага стаўлення да прафесіі будзе яшчэ доўга саграваць усіх нас. Размова пойдзе пра настаўніка па класе домры Майю Ільінічну Плікус і настаўніка па класе баяна Уладзіміра Мікалаевіча Цыбульку.
Ля самых вытокаў
Настаўнік па класе домры, тэарэтычных дысцыплін і музлітаратуры з агульным педагагічным стажам у 41
[caption id="attachment_58898" align="alignleft" width="210"]

Created by Readiris, Copyright IRIS 2009[/caption]
год, Майя Ільінічна Плікус з'явілася ў Бераставіцкай музычнай школе ў 1969 годзе, і з таго часу яе жыццё было прысвечана вучням, іх духоўнаму і эстэтычнаму росту і развіццю, а таксама музыцы і творчасці ў розных іх праявах. Чалавек высокаадукаваны, інтэлігентны, з тонкім музычным густам і неверагоднай харызмай, і на ўроках, і ў канцэртнай дзейнасці Майя Ільінічна па-сапраўднаму аддавала працы, вучням і гледачам часцінку сваёй душы. Гэта адчувалася ва ўсім. Напэўна, няма такога вучня, які з пачуццём падзякі не ўспамінаў бы яе ўрокі музлітаратуры – цікавыя, з арыгінальнай падачай матэрыялу, яркія і эмацыянальныя.
Многія памятаюць ініцыяваныя Майяй Ільінічнай музычныя гасцёўні, якія праходзілі заўсёды на належным мастацкім узроўні, а таксама ўласцівыя ёй артыстызм і высокае выканальніцкае майстэрства, якія гледачы маглі назіраць падчас шматлікіх канцэртаў і масавых мерапрыемстваў.
Родам з Гродна, Майя Ільінічна Плікус пасля заканчэння Гродзенскага дзяржаўнага музычнага вучылішча працавала ў Бераставіцкім (потым Ваўкавыскім) педвучылішча па класе домры. Скончыла Ленінградскі дзяржаўны інстытут культуры імя Н. К. Крупскай (аддзяленне аркестравага дырыжыравання).
Акрамя вучэбнай, актыўнымі былі яе канцэртная і конкурсная дзейнасць, удзел у мастацкай самадзейнасці раёна, адзначаныя сярод іншых шматлікіх узнагарод Дыпломам Міністэрства культуры БССР за высокае выканальніцкае майстэрства, Дыпломам III ступені за ўдзел у рэспубліканскім конкурсе мастацкай самадзейнасці, дыпломам Міністэрства культуры БССР за вялікую і плённую працу ў галіне музычнага выхавання, Дыпломам за актыўны ўдзел ва ўсесаюзным аглядзе мастацкай творчасці, прысвечаным 40-годдзю Перамогі савецкага народа ў Вялікай Айчыннай вайне.
Вось што ўспамінае Майя Ільінічна Плікус пра час станаўлення музычнай школы ў гарпасёлку:
– Бераставіцкая дзіцячая музычная школа адкрылася ў перыяд асаблівай увагі дзяржавы да пытанняў гарманічнага развіцця асобы. У той час на першы план ставіліся задачы павышэння інтэлектуальнага і творчага развіцця навучэнцаў, актывізацыі пазнавальных інтарэсаў і навыкаў самаадукацыі. Уключэнне музыкі ў агульную сістэму гарманічнага выхавання чалавека ў 60-я гады мінулага стагоддзя стала адной з вядучых тэндэнцый. Акрамя таго, музычныя школы з'яўляліся таксама падмуркам для прафесійнай музычнай адукацыі. І сапраўды, у далейшым да 80% педагагічнага калектыву школы нязменна складалі нашы выпускнікі.
У 1968-69-х гадах у школе адкрываюцца класы скрыпкі і домры. Класы баяна і фартэпіяна былі адкрыты раней, у 1967-м годзе. Да гэтага ж часу музычная адукацыя ў гарпасёлку не была прадстаўлена. Хто хацеў, ведаю, займаліся ў прыватным парадку.
Нашы першапачатковыя ўмовы працы былі, вядома ж, не з лёгкіх: класы з пячным ацяпленнем, катастрафічна не хапала музычных інструментаў і нотнай літаратуры. Але калектыў быў малады, амбіцыйны, пазбаўлены якой-небудзь матэрыяльнай зацікаўленасці, вельмі творчы і ініцыятыўны. Ужо ў 1970 годзе нашы вучні актыўна ўдзельнічаюць у абласных конкурсах. А педкалектыў знаходзіцца ў цэнтры бурнай і насычанай мастацкай самадзейнасці раёна, праводзіць разнастайныя паза-школьныя мерапрыемствы. Шмат увагі надаецца прафарыентацыі. У музвучылішча паступаюць браты Віталь і Валерый Грашчанкі, Марыя Паплаўская, Таццяна Пісарэўская і Вацлава Сяргейчык. Мая вучаніца Вера Жукава пасля музвучылішча першай паступіла ў кансерваторыю.
Прыемна, што распачатая намі пяцьдзясят гадоў таму справа жыве, яе працягваюць нашы вучні. Бо ў сённяшні прагматычны і інфармацыйны век дзеці па-ранейшаму, калі не ў большай ступені, адчуваюць патрэбу ў эстэтычным выхаванні і духоўным развіцці. А музыка, па словах вялікіх людзей, выпроствае чалавечыя душы, яна – магутная крыніца мыслення, з усіх мастацтваў – самае распаўсюджанае і чалавечнае.
Уклад яго –
неацэнны

Уладзімір Мікалаевіч Цыбулька атрымаў размеркаванне ў Бераставіцкі раён настаўнікам па класе баяна і кіраўніком аркестра народных інструментаў пасля заканчэння ў 1975 годзе Маладзечанскага музычнага вучылішча (у 1985 годзе скончыў Мінскі інстытут культуры). Перад маладым музыкантам паўстала, здавалася б, непад'ёмная задача: аркестр, якім ён прыехаў кіраваць, яшчэ трэба было стварыць.
– У гэтай сувязі хачу назваць прозвішчы людзей, якія праявілі зацікаўленасць справай, і дзякуючы якім аркестр убачыў свет, – распавядае Уладзімір Цыбулька. – Гэта ў той час дырэктар музычнай школы Анатоль Сямёнавіч Сакаленка, намеснік старшыні райвыканкама Аляксей Васільевіч Лушчык і мой выкладчык з Маладзечанскага музвучылішча Карл Карлавіч Пагоцкі, які паспрыяў у тым, каб нам з вучылішча былі перададзены 33 музычныя інструменты.
Напэўна ж, многія памятаюць той першы, дастаткова вялікі, склад аркестра і яго яскравыя выступленні на мерапрыемствах рознага ўзроўню. Характэрна, што амаль палову аркестрантаў складалі непрафесійныя выканаўцы, самавучкі, а пасля – і навучэнцы.
Уладзімір Мікалаевіч быў кіраўніком аркестра народных інструментаў на працягу 17-ці гадоў. Гэта быў час насычанай канцэртнай дзейнасці, актыўнага ўдзелу ў конкурсах, фестывалях і творчых паездках у суседнюю Польшчу. У 1987 годзе аркестр удзельнічаў у рэспубліканскім этапе ІІ Усесаюзнага фестывалю народнай творчасці і стаў яго лаўрэатам, пра што сёння нагадвае памятны медаль (на здымку).

Гаворачы пра Уладзіміра Мікалаевіча, нельга не адзначыць яго шырокі спектр прафесійнай дзейнасці. Ён, як «універсальны салдат», ведае і ўмее многае. У свой час даводзілася перапісваць партытуры твораў пад магчымасці аркестра. Акрамя баяна, выкладаў гітару і ўдарныя інструменты. Шматгадовая праца Уладзіміра Мікалаевіча ў якасці кіраўніка вакальна-інструментальнага ансамбля пры Цэнтры дзіцячай творчасці проста неацэнная. Колькім хлопчыкам і дзяўчынкам з райцэнтра ён даў магчымасць рэалізаваць сябе ў вакальнай і інструментальнай творчасці праз удзел у ансамблі! Дапамагаў дзецям засвоіць асновы ігры на клавішных і вакал. Многія і сёння сябруюць з музыкай – хтосьці абраў яе ў якасці прафесіі, хтосьці – у якасці хобі. Яўген Раброў, Віталь Болдак, Дзмітрый Мацейка, Аляксей Сярко, Ілья Худзякоў, Іван Скрундзеўскі, Павел Каржанеўскі і шэраг іншых – гэта ўсё вучні Уладзіміра Мікалаевіча. Акрамя таго, ён звыш дваццаці гадоў быў загадчыкам народнага аддзялення музычнай школы, а таксама кіраўніком вакальна-інструментальнага ансамбля калгаса “Шлях да камунізму”, у якім удзельнічала працоўная моладзь, і акампаніятарам вакальнай групы Малабераставіцкага сельскага Дома культуры. Сёння Уладзімір Мікалаевіч – актыўны ўдзельнік вакальна-інструментальнага ансамбля (гітара, барабан) у бераставіцкім касцёле Перамянення Пана.
Значную частку творчай біяграфіі Уладзіміра Цыбулькі складае ўдзел у народным ансамблі народнай песні «Бераставіцкія музыкі» (балалайка, кантрабас). Па словах Уладзіміра Мікалаевіча, «жывое» інструментальнае суправаджэнне надае калектыву асаблівы каларыт і адметнасць. На жаль, такіх калектываў сёння становіцца ўсё менш, а таму, як лічыць Уладзімір Мікалаевіч, вельмі важна як мага даўжэй захоўваць гэта аўтэнтычнае гучанне інструментаў з уласцівымі яму энергетыкай, праўдзівасцю і шчырасцю.
Неабыякавыя адказныя адносіны да справы, якой даводзіцца займацца ў той ці іншы адрэзак часу, – вось, бадай, адметная рыса Уладзіміра Цыбулькі. Духоўнасць, эстэтыка, захаванне беларускіх музычных традыцый для музыканта – не пусты гук. Сваёй дзейнасцю Уладзімір Мікалаевіч, як сапраўдны патрыёт, унёс і працягвае ўносіць значны ўклад у развіццё культуры Бераставіччыны.
Святлана Ганчарова,
фота аўтара і з архіву Бераставіцкай ДШМ