Array
(
[TAGS] =>
[~TAGS] =>
[ID] => 16700
[~ID] => 16700
[NAME] => Ганаровы грамадзянін Бераставіцкага раёна Тамара Эйсмант - прафесіянал, адданы сваёй справе
[~NAME] => Ганаровы грамадзянін Бераставіцкага раёна Тамара Эйсмант - прафесіянал, адданы сваёй справе
[IBLOCK_ID] => 1
[~IBLOCK_ID] => 1
[IBLOCK_SECTION_ID] => 3
[~IBLOCK_SECTION_ID] => 3
[DETAIL_TEXT] => 
На святочным мерапрыемстве да Дня Незалежнасці Рэспублікі Беларусь, якое праходзіла ў Вялікай Бераставіцы 3 ліпеня, бераставіцкая зямля “пабагацела” на дваіх Ганаровых грамадзян раёна – гэтае пачэснае званне атрымалі навуковы супрацоўнік музея Вавёркі ў Вялікай Бераставіцы Мікалай Пацэнка і настаўнік гісторыі, кіраўнік гісторыка-краязнаўчага народнага музея “Вытокі” Малабераставіцкай сярэдняй школы Тамара Эйсмант. Сёння мы бліжэй пазнаёмім нашых чытачоў з Тамарай Іванаўнай Эйсмант.
1 верасня 2017 года Тамара Іванаўна адзначыць своеасаблівы юбілей – 45 гадоў працы ў Малабераставіцкай сярэдняй школе. А калі ўлічыць яшчэ дзесяць гадоў, якія яна вучылася ў гэтай школе, дык дата атрымаецца яшчэ больш значнай!
За гэтыя гады зроблена нямала і дасягнута нямала. Настаўнік вышэйшай катэгорыі, выдатнік адукацыі Рэспублікі Беларусь, лаўрэат прэміі Гродзенскага абласнога выканаўчага камітэта “Чалавек года Гродзеншчыны” ў невытворчай сферы - гэта толькі невялікі пералік самых значымых рэгалій Тамары Эйсмант. А колькі іншых узнагарод, аб якіх настаўніца сціпла маўчыць, бо, як прызнаецца, не любіць, калі на гэтым акцэнтуюць увагу.
- Я проста працую так, як мяне некалі вучыў мой бацька, Іван Іванавіч Арэшкін: “Калі ўзяўся за працу, то трэба выканаць яе на “выдатна”. А да ўзнагарод ніколі не імкнулася, проста неяк так атрымліваецца, што яны знаходзяць мяне самі.
Я цікаўлюся ў Тамары Іванаўны, з якім адчуваннем яна ўспрыняла вестку аб прысваенні ёй звання Ганаровага грамадзяніна Бераставіцкага раёна?
- Для мяне гэта было досыць нечакана, я нават і не спадзявалася, што такое і магчыма, - узрушана гаворыць мая субяседніца. – Вядома, з аднаго боку, гэта прыемна. Асабліва тое, што людзі, якія мне акружаюць і ведаюць, успрынялі гэта станоўча: падыходзяць, віншуюць, кажуць, што рады гэтай падзеі і ганарацца мною. Але, з другога боку, я разумею, што гэта вялікая адказнасць. Адразу ўзнікла адчуванне, што трэба працягваць актыўна працаваць, гэта званне да многага абавязвае. Да адказнасці я ўжо прывыкла, бо быць настаўнікам – гэта заўсёды адказна, асабліва ў сельскай мясцовасці, дзе ты пастаянна на віду. Ну а пра адпачынак прыйдзецца, хіба што, пакуль забыць…
У педагогіку Тамара Іванаўна пайшла па прыкладу свайго бацькі і старэйшай сястры - настаўніцы матэматыкі, якая таксама ўсё жыццё адпрацавала ў Малабераставіцкай школе.
- Гісторыю выбрала таму, што мой бацька, Іван Іванавіч Арэшкін, якога больш ведаюць як былога старшыню мясцовага калгаса, па другой спецыяльнасці быў гісторыкам, дома было шмат гістарычнай літаратуры, якую і я чытала, - расказвае Тамара Эйсмант, - а яшчэ любоў да гэтага прадмета мне прывіла і мая настаўніца гісторыі Вольга Васільеўна Сачок. Я да гэтага часу памятаю яе ўрокі гісторыі.
У 1972 годзе Тамара (тады яшчэ Арэшкіна) закончыла Малабераставіцкую сярэднюю школу і паехала паступаць у Гродзенскі педінстытут.
- У тыя часы прэстыж гістарычнага факультэта быў вельмі вялікі – конкурс складаў 13 чалавек на месца, - успамінае Тамара Іванаўна. – А мне не хапіла толькі паўбала. Я вярнулася ў родную школу і стала працаваць піянерважатай. За год я так прывыкла да сваіх піянераў, што нават не ўяўляла, як іх можна пакінуць, калі паступлю вучыцца на стацыянар. Таму і выбрала завочнае аддзяленне.
Сем гадоў Тамара Іванаўна займалася работай з піянерамі, неаднаразова ўдзельнічала ў конкурсах важацкага майстэрства, як раённых, так і абласных, нават атрымала высокую ўзнагароду – нагрудны знак ЦК УЛКСМ.
Але ўрокі гісторыі ўсё-такі цягнулі яе мацней.
- Гэта работа мне па душы, ніколі не было шкадавання, што стала педагогам. Шмат маіх вучняў таксама сталі настаўнікамі, з некаторымі і цяпер разам працуем у адной школе. На першым месцы ў мяне заўсёды дзеці. І мяне вельмі радуе, калі яны не заўважаюць, як мінае ўрок і кажуць: “Тамара Іванаўна, а давайце яшчэ папрацуем!” Гэта найвышэйшая адзнака працы любога педагога. А яшчэ разам з дзяржаўнымі ўзнагародамі я берагу вось гэты дыплом “Самыя цікавыя ўрокі”, які ўручылі мне адзінаццацікласнікі на выпускным вечары, магчыма, для мяне гэта і ёсць самая каштоўная ўзнагарода, бо прызнанне вучняў для настаўніка самае дарагое.
Нягледзячы на вялікі педагагічны стаж, Тамара Іванаўна пастаянна займаецца самаадукацыяй, імкнецца ісці ў нагу з часам, знаходзіць новыя цікавыя формы работы на ўроку. Яна прызнаецца, што на пачатку на ўроках больш арыентавалася на цікавы эмацыянальны аповед, калі вучні слухалі яе, затаіўшы дыханне, а цяпер імкнецца да таго, каб дзеці самі актыўна працавалі і здабывалі веды.
12 гадоў Тамара Эйсмант адпрацавала і завучам у школе, але зразумела, што адміністрацыйная работа, якая дала ёй немалы вопыт, усё-такі не яе, яна перш за ўсё настаўнік і толькі як настаўнік можа па-сапраўднаму рэалізавацца.
А яшчэ - як кіраўнік школьнага музея, якому таксама аддала шмат гадоў свайго жыцця. З 2004 года, калі было вырашана адрадзіць музей, Тамара Іванаўна з’яўляецца яго нязменным кіраўніком і натхняльнікам гісторыка-краязнаўчай работы ў школе.
- Калі пачыналі адраджаць музей, - успамінае Тамара Эйсмант, - былі прапановы зрабіць яго вузка профільным. Але мы палічылі, што ў школе павінен быць менавіта гісторыка-краязнаўчы музей, які б даваў шырокія магчымасці для выхаваўчага і адукацыйнага працэсу. Сёння ў музеі знаходзіцца больш за 1170 экспанатаў, і ўсе яны сапраўдныя, не муляжы. Мы вядзём пошукавую работу, арганізуем экспедыцыі, вучні, бацькі і проста мясцовае насельніцтва дапамагаюць папаўняць фонды. Мы многа працавалі над тым, каб гісторыка-краязнаўчы музей “Вытокі” Малабераставіцкай сярэдняй школы атрымаў статус народнага, і ў 2015 годзе гэта атрымалася.
Я пацікавілася ў Тамары Іванаўны, якія экспанаты музея найбольш рэдкія і ўяўляюць значную гістарычную каштоўнасць?
- Ведаеце, гэта вельмі цяжка вызначыць, - задумалася Тамара Іванаўна. – Кожны экспанат музея мае сваю гістарычную каштоўнасць і па-свойму дарагі. Напрыклад, у нас у музеі знаходзіцца нумар газеты “Красная звезда” ад 10 мая 1945 года, прычым, арыгінал, а не ксеракопія. Гэта, можна сказаць, адзін з вынікаў конкурсу на лепшы экспанат, які мы штогод праводзім. Дык вось, гады хіба тры назад, гэту газету прынёс адзін з вучняў, які знайшоў яе ў вёсцы Камянка ў доме дзядулі на гарышчы ў драўляным куфары.
Каб зацікавіць вучняў экскурсійнай і навукова-даследчай дзейнасцю, на базе музея працуе гурток “Юныя экскурсаводы”.
- Музей – гэта твар нашай школы, цэнтр грамадзянска-патрыятычнага выхавання, таму стаць экскурсаводам у нашай школе лічыцца вялікім гонарам, - адзначае Тамара Іванаўна, - але мае вучні не толькі праводзяць экскурсіі, яны пішуць навукова-даследчыя працы і кожны год на раённых і абласных канферэнцыях атрымліваюць першыя месцы. А яшчэ пошукава-даследчая група вучняў працуе над стварэннем
электроннай кнігі “Памяць” аб ваенным лёсе воінаў-землякоў, у яе ўжо ўнесена больш за 220 чалавек, гэта вельмі неабходная праца, і яе абавязкова трэба працягваць.
Да нас ужо нават звяртаюцца людзі і просяць знайсці сваякоў, якія прапалі без вестак.
Тамара Эйсмант падкрэслівае, што над музеем яна працуе не адна: заўсёды падтрымлівалі і дырэкцыя школы, і аддзел адукацыі, і раённыя ўлады.
А яшчэ яна вельмі ўдзячна і мужу, Збышку Мар’янавічу, - ён аднадумец і сапраўдная падтрымка для Тамары Іванаўны. Вельмі многа дапамог і з музеем, і, асабліва, з электроннай кнігай “Памяць”. Ён можа ноч прасядзець і праглядзець 20 тысяч прозвішчаў, каб знайсці знаёмыя.
- Вучыліся мы ў адным класе, потым пажаніліся, і ведаеце, чым далей, тым больш цэнім адзін аднаго, – усміхаецца Тамара Іванаўна. - Па спецыяльнасці муж аграном, але так склаліся абставіны, што цяпер працуе загадчыкам гаспадаркі ў школе. У нас двое дзяцей, сын Андрэй і дачка Юлія, трое ўнукаў. Ганаруся сваімі дзецьмі, яны старанныя работнікі, у іх добрыя сем’і, мне ніколі не было сорамна за іх.
На развітанне я запытала ў Тамары Іванаўны, аб чым яшчэ марыць Ганаровы грамадзянін Бераставіцкага раёна?
- Хацелася б пашырыць экспазіцыю музея, - пачынае пералічваць Тамара Эйсмант. - Хацелася б вывесці сваіх юных даследчыкаў на міжнародны ўзровень. Мару выдаць зборнік навукова-даследчых работ сваіх вучняў, якія мы напісалі на мясцовых матэрыялах, аб сваіх людзях і аб падзеях у нашым мікрараёне. Я думаю, што ён быў бы вельмі запатрабаваны. А яшчэ хацелася б знайсці час, каб перачытаць класічную літаратуру, якую я вельмі люблю, і каб хапала часу на яшчэ адно маё хобі – вырошчванне кветак.
Каб стаць паспяховым чалавекам, упэўнена Тамара Іванаўна, патрэбна нямнога - прафесіяналізм, творчасць, адданасць справе, павага да людзей, падтрымка родных і блізкіх. Гэтаму яна вучыць сваіх вучняў і гэтым прынцыпам кіруецца ў сваім жыцці.
Ірына МІКЛАШ
[~DETAIL_TEXT] => На святочным мерапрыемстве да Дня Незалежнасці Рэспублікі Беларусь, якое праходзіла ў Вялікай Бераставіцы 3 ліпеня, бераставіцкая зямля “пабагацела” на дваіх Ганаровых грамадзян раёна – гэтае пачэснае званне атрымалі навуковы супрацоўнік музея Вавёркі ў Вялікай Бераставіцы Мікалай Пацэнка і настаўнік гісторыі, кіраўнік гісторыка-краязнаўчага народнага музея “Вытокі” Малабераставіцкай сярэдняй школы Тамара Эйсмант. Сёння мы бліжэй пазнаёмім нашых чытачоў з Тамарай Іванаўнай Эйсмант.
1 верасня 2017 года Тамара Іванаўна адзначыць своеасаблівы юбілей – 45 гадоў працы ў Малабераставіцкай сярэдняй школе. А калі ўлічыць яшчэ дзесяць гадоў, якія яна вучылася ў гэтай школе, дык дата атрымаецца яшчэ больш значнай!
За гэтыя гады зроблена нямала і дасягнута нямала. Настаўнік вышэйшай катэгорыі, выдатнік адукацыі Рэспублікі Беларусь, лаўрэат прэміі Гродзенскага абласнога выканаўчага камітэта “Чалавек года Гродзеншчыны” ў невытворчай сферы - гэта толькі невялікі пералік самых значымых рэгалій Тамары Эйсмант. А колькі іншых узнагарод, аб якіх настаўніца сціпла маўчыць, бо, як прызнаецца, не любіць, калі на гэтым акцэнтуюць увагу.
- Я проста працую так, як мяне некалі вучыў мой бацька, Іван Іванавіч Арэшкін: “Калі ўзяўся за працу, то трэба выканаць яе на “выдатна”. А да ўзнагарод ніколі не імкнулася, проста неяк так атрымліваецца, што яны знаходзяць мяне самі.
Я цікаўлюся ў Тамары Іванаўны, з якім адчуваннем яна ўспрыняла вестку аб прысваенні ёй звання Ганаровага грамадзяніна Бераставіцкага раёна?
- Для мяне гэта было досыць нечакана, я нават і не спадзявалася, што такое і магчыма, - узрушана гаворыць мая субяседніца. – Вядома, з аднаго боку, гэта прыемна. Асабліва тое, што людзі, якія мне акружаюць і ведаюць, успрынялі гэта станоўча: падыходзяць, віншуюць, кажуць, што рады гэтай падзеі і ганарацца мною. Але, з другога боку, я разумею, што гэта вялікая адказнасць. Адразу ўзнікла адчуванне, што трэба працягваць актыўна працаваць, гэта званне да многага абавязвае. Да адказнасці я ўжо прывыкла, бо быць настаўнікам – гэта заўсёды адказна, асабліва ў сельскай мясцовасці, дзе ты пастаянна на віду. Ну а пра адпачынак прыйдзецца, хіба што, пакуль забыць…
У педагогіку Тамара Іванаўна пайшла па прыкладу свайго бацькі і старэйшай сястры - настаўніцы матэматыкі, якая таксама ўсё жыццё адпрацавала ў Малабераставіцкай школе.
- Гісторыю выбрала таму, што мой бацька, Іван Іванавіч Арэшкін, якога больш ведаюць як былога старшыню мясцовага калгаса, па другой спецыяльнасці быў гісторыкам, дома было шмат гістарычнай літаратуры, якую і я чытала, - расказвае Тамара Эйсмант, - а яшчэ любоў да гэтага прадмета мне прывіла і мая настаўніца гісторыі Вольга Васільеўна Сачок. Я да гэтага часу памятаю яе ўрокі гісторыі.
У 1972 годзе Тамара (тады яшчэ Арэшкіна) закончыла Малабераставіцкую сярэднюю школу і паехала паступаць у Гродзенскі педінстытут.
- У тыя часы прэстыж гістарычнага факультэта быў вельмі вялікі – конкурс складаў 13 чалавек на месца, - успамінае Тамара Іванаўна. – А мне не хапіла толькі паўбала. Я вярнулася ў родную школу і стала працаваць піянерважатай. За год я так прывыкла да сваіх піянераў, што нават не ўяўляла, як іх можна пакінуць, калі паступлю вучыцца на стацыянар. Таму і выбрала завочнае аддзяленне.
Сем гадоў Тамара Іванаўна займалася работай з піянерамі, неаднаразова ўдзельнічала ў конкурсах важацкага майстэрства, як раённых, так і абласных, нават атрымала высокую ўзнагароду – нагрудны знак ЦК УЛКСМ.
Але ўрокі гісторыі ўсё-такі цягнулі яе мацней.
- Гэта работа мне па душы, ніколі не было шкадавання, што стала педагогам. Шмат маіх вучняў таксама сталі настаўнікамі, з некаторымі і цяпер разам працуем у адной школе. На першым месцы ў мяне заўсёды дзеці. І мяне вельмі радуе, калі яны не заўважаюць, як мінае ўрок і кажуць: “Тамара Іванаўна, а давайце яшчэ папрацуем!” Гэта найвышэйшая адзнака працы любога педагога. А яшчэ разам з дзяржаўнымі ўзнагародамі я берагу вось гэты дыплом “Самыя цікавыя ўрокі”, які ўручылі мне адзінаццацікласнікі на выпускным вечары, магчыма, для мяне гэта і ёсць самая каштоўная ўзнагарода, бо прызнанне вучняў для настаўніка самае дарагое.
Нягледзячы на вялікі педагагічны стаж, Тамара Іванаўна пастаянна займаецца самаадукацыяй, імкнецца ісці ў нагу з часам, знаходзіць новыя цікавыя формы работы на ўроку. Яна прызнаецца, што на пачатку на ўроках больш арыентавалася на цікавы эмацыянальны аповед, калі вучні слухалі яе, затаіўшы дыханне, а цяпер імкнецца да таго, каб дзеці самі актыўна працавалі і здабывалі веды.
12 гадоў Тамара Эйсмант адпрацавала і завучам у школе, але зразумела, што адміністрацыйная работа, якая дала ёй немалы вопыт, усё-такі не яе, яна перш за ўсё настаўнік і толькі як настаўнік можа па-сапраўднаму рэалізавацца.
А яшчэ - як кіраўнік школьнага музея, якому таксама аддала шмат гадоў свайго жыцця. З 2004 года, калі было вырашана адрадзіць музей, Тамара Іванаўна з’яўляецца яго нязменным кіраўніком і натхняльнікам гісторыка-краязнаўчай работы ў школе.
- Калі пачыналі адраджаць музей, - успамінае Тамара Эйсмант, - былі прапановы зрабіць яго вузка профільным. Але мы палічылі, што ў школе павінен быць менавіта гісторыка-краязнаўчы музей, які б даваў шырокія магчымасці для выхаваўчага і адукацыйнага працэсу. Сёння ў музеі знаходзіцца больш за 1170 экспанатаў, і ўсе яны сапраўдныя, не муляжы. Мы вядзём пошукавую работу, арганізуем экспедыцыі, вучні, бацькі і проста мясцовае насельніцтва дапамагаюць папаўняць фонды. Мы многа працавалі над тым, каб гісторыка-краязнаўчы музей “Вытокі” Малабераставіцкай сярэдняй школы атрымаў статус народнага, і ў 2015 годзе гэта атрымалася.
Я пацікавілася ў Тамары Іванаўны, якія экспанаты музея найбольш рэдкія і ўяўляюць значную гістарычную каштоўнасць?
- Ведаеце, гэта вельмі цяжка вызначыць, - задумалася Тамара Іванаўна. – Кожны экспанат музея мае сваю гістарычную каштоўнасць і па-свойму дарагі. Напрыклад, у нас у музеі знаходзіцца нумар газеты “Красная звезда” ад 10 мая 1945 года, прычым, арыгінал, а не ксеракопія. Гэта, можна сказаць, адзін з вынікаў конкурсу на лепшы экспанат, які мы штогод праводзім. Дык вось, гады хіба тры назад, гэту газету прынёс адзін з вучняў, які знайшоў яе ў вёсцы Камянка ў доме дзядулі на гарышчы ў драўляным куфары.
Каб зацікавіць вучняў экскурсійнай і навукова-даследчай дзейнасцю, на базе музея працуе гурток “Юныя экскурсаводы”.
- Музей – гэта твар нашай школы, цэнтр грамадзянска-патрыятычнага выхавання, таму стаць экскурсаводам у нашай школе лічыцца вялікім гонарам, - адзначае Тамара Іванаўна, - але мае вучні не толькі праводзяць экскурсіі, яны пішуць навукова-даследчыя працы і кожны год на раённых і абласных канферэнцыях атрымліваюць першыя месцы. А яшчэ пошукава-даследчая група вучняў працуе над стварэннем
электроннай кнігі “Памяць” аб ваенным лёсе воінаў-землякоў, у яе ўжо ўнесена больш за 220 чалавек, гэта вельмі неабходная праца, і яе абавязкова трэба працягваць.
Да нас ужо нават звяртаюцца людзі і просяць знайсці сваякоў, якія прапалі без вестак.
Тамара Эйсмант падкрэслівае, што над музеем яна працуе не адна: заўсёды падтрымлівалі і дырэкцыя школы, і аддзел адукацыі, і раённыя ўлады.
А яшчэ яна вельмі ўдзячна і мужу, Збышку Мар’янавічу, - ён аднадумец і сапраўдная падтрымка для Тамары Іванаўны. Вельмі многа дапамог і з музеем, і, асабліва, з электроннай кнігай “Памяць”. Ён можа ноч прасядзець і праглядзець 20 тысяч прозвішчаў, каб знайсці знаёмыя.
- Вучыліся мы ў адным класе, потым пажаніліся, і ведаеце, чым далей, тым больш цэнім адзін аднаго, – усміхаецца Тамара Іванаўна. - Па спецыяльнасці муж аграном, але так склаліся абставіны, што цяпер працуе загадчыкам гаспадаркі ў школе. У нас двое дзяцей, сын Андрэй і дачка Юлія, трое ўнукаў. Ганаруся сваімі дзецьмі, яны старанныя работнікі, у іх добрыя сем’і, мне ніколі не было сорамна за іх.
На развітанне я запытала ў Тамары Іванаўны, аб чым яшчэ марыць Ганаровы грамадзянін Бераставіцкага раёна?
- Хацелася б пашырыць экспазіцыю музея, - пачынае пералічваць Тамара Эйсмант. - Хацелася б вывесці сваіх юных даследчыкаў на міжнародны ўзровень. Мару выдаць зборнік навукова-даследчых работ сваіх вучняў, якія мы напісалі на мясцовых матэрыялах, аб сваіх людзях і аб падзеях у нашым мікрараёне. Я думаю, што ён быў бы вельмі запатрабаваны. А яшчэ хацелася б знайсці час, каб перачытаць класічную літаратуру, якую я вельмі люблю, і каб хапала часу на яшчэ адно маё хобі – вырошчванне кветак.
Каб стаць паспяховым чалавекам, упэўнена Тамара Іванаўна, патрэбна нямнога - прафесіяналізм, творчасць, адданасць справе, павага да людзей, падтрымка родных і блізкіх. Гэтаму яна вучыць сваіх вучняў і гэтым прынцыпам кіруецца ў сваім жыцці.
Ірына МІКЛАШ
[DETAIL_TEXT_TYPE] => html
[~DETAIL_TEXT_TYPE] => html
[PREVIEW_TEXT] => Ганаровы грамадзянін Бераставіцкага раёна Тамара Эйсмант - прафесіянал, адданы сваёй справе
[~PREVIEW_TEXT] => Ганаровы грамадзянін Бераставіцкага раёна Тамара Эйсмант - прафесіянал, адданы сваёй справе
[PREVIEW_TEXT_TYPE] => html
[~PREVIEW_TEXT_TYPE] => html
[DETAIL_PICTURE] => Array
(
[ID] => 33291
[TIMESTAMP_X] => 01.04.2025 16:00:57
[MODULE_ID] => iblock
[HEIGHT] => 768
[WIDTH] => 1024
[FILE_SIZE] => 249079
[CONTENT_TYPE] => image/jpeg
[SUBDIR] => iblock/e03
[FILE_NAME] => r9mnhx4qemqxj5q34hrdhpkkv80uz951.jpeg
[ORIGINAL_NAME] => DSCN6012.jpg
[DESCRIPTION] =>
[HANDLER_ID] =>
[EXTERNAL_ID] => bc19de646452cae40a9ec6cd6796d218
[VERSION_ORIGINAL_ID] =>
[META] =>
[SRC] => /upload/iblock/e03/r9mnhx4qemqxj5q34hrdhpkkv80uz951.jpeg
[UNSAFE_SRC] => /upload/iblock/e03/r9mnhx4qemqxj5q34hrdhpkkv80uz951.jpeg
[SAFE_SRC] => /upload/iblock/e03/r9mnhx4qemqxj5q34hrdhpkkv80uz951.jpeg
[ALT] => Ганаровы грамадзянін Бераставіцкага раёна Тамара Эйсмант - прафесіянал, адданы сваёй справе
[TITLE] => Ганаровы грамадзянін Бераставіцкага раёна Тамара Эйсмант - прафесіянал, адданы сваёй справе
)
[~DETAIL_PICTURE] => 33291
[TIMESTAMP_X] => 09.04.2025 18:10:49
[~TIMESTAMP_X] => 09.04.2025 18:10:49
[ACTIVE_FROM_X] => 2017-08-11 00:00:00
[~ACTIVE_FROM_X] => 2017-08-11 00:00:00
[ACTIVE_FROM] => 11.08.2017
[~ACTIVE_FROM] => 11.08.2017
[LIST_PAGE_URL] => /news/
[~LIST_PAGE_URL] => /news/
[DETAIL_PAGE_URL] => /news/obrazovanie/%D0%B3%D0%B0%D0%BD%D0%B0%D1%80%D0%BE%D0%B2%D1%8B-%D0%B3%D1%80%D0%B0%D0%BC%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%8F%D0%BD%D1%96%D0%BD-%D0%B1%D0%B5%D1%80%D0%B0%D1%81%D1%82%D0%B0%D0%B2%D1%96%D1%86%D0%BA%D0%B0%D0%B3%D0%B0/
[~DETAIL_PAGE_URL] => /news/obrazovanie/%D0%B3%D0%B0%D0%BD%D0%B0%D1%80%D0%BE%D0%B2%D1%8B-%D0%B3%D1%80%D0%B0%D0%BC%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%8F%D0%BD%D1%96%D0%BD-%D0%B1%D0%B5%D1%80%D0%B0%D1%81%D1%82%D0%B0%D0%B2%D1%96%D1%86%D0%BA%D0%B0%D0%B3%D0%B0/
[LANG_DIR] => /
[~LANG_DIR] => /
[CODE] => ганаровы-грамадзянін-бераставіцкага
[~CODE] => ганаровы-грамадзянін-бераставіцкага
[EXTERNAL_ID] => 16700
[~EXTERNAL_ID] => 16700
[IBLOCK_TYPE_ID] => news
[~IBLOCK_TYPE_ID] => news
[IBLOCK_CODE] => corporate_news_s1
[~IBLOCK_CODE] => corporate_news_s1
[IBLOCK_EXTERNAL_ID] =>
[~IBLOCK_EXTERNAL_ID] =>
[LID] => s1
[~LID] => s1
[NAV_RESULT] =>
[NAV_CACHED_DATA] =>
[DISPLAY_ACTIVE_FROM] => 11.08.2017
[IPROPERTY_VALUES] => Array
(
[SECTION_META_TITLE] => Ганаровы грамадзянін Бераставіцкага раёна Тамара Эйсмант - прафесіянал, адданы сваёй справе
[SECTION_META_KEYWORDS] => Новости
[SECTION_META_DESCRIPTION] =>
[SECTION_PAGE_TITLE] => Ганаровы грамадзянін Бераставіцкага раёна Тамара Эйсмант - прафесіянал, адданы сваёй справе
[ELEMENT_META_TITLE] => Ганаровы грамадзянін Бераставіцкага раёна Тамара Эйсмант - прафесіянал, адданы сваёй справе
[ELEMENT_META_KEYWORDS] => Образование
[ELEMENT_META_DESCRIPTION] => На святочным мерапрыемстве да Дня Незалежнасці Рэспублікі Беларусь, якое праходзіла ў Вялікай Бераставіцы 3 ліпеня, бераставіцкая зямля “пабагацела” на дваіх Ганаровых грамадзян раёна – гэтае пачэснае званне атрымалі навуковы супрацоўнік музея Вавёркі ў Вялікай Бераставіцы Мікалай Пацэнка і настаўнік гісторыі, кіраўнік гісторыка-краязнаўчага народнага музея “Вытокі” Малабераставіцкай сярэдняй школы Тамара Эйсмант Сёння мы бліжэй пазнаёмім нашых чытачоў з Тамарай Іванаўнай Эйсмант.
[ELEMENT_PAGE_TITLE] => Ганаровы грамадзянін Бераставіцкага раёна Тамара Эйсмант - прафесіянал, адданы сваёй справе
)
[FIELDS] => Array
(
[TAGS] =>
)
[PROPERTIES] => Array
(
[VIDEO] => Array
(
[ID] => 4
[TIMESTAMP_X] => 2026-09-05 20:21:36
[IBLOCK_ID] => 1
[NAME] => Видео
[ACTIVE] => Y
[SORT] => 500
[CODE] => VIDEO
[DEFAULT_VALUE] =>
[PROPERTY_TYPE] => F
[ROW_COUNT] => 1
[COL_COUNT] => 30
[LIST_TYPE] => L
[MULTIPLE] => N
[XML_ID] =>
[FILE_TYPE] => mpg, avi, wmv, mpeg, mpe, flv, mp4
[MULTIPLE_CNT] => 5
[TMP_ID] =>
[LINK_IBLOCK_ID] => 0
[WITH_DESCRIPTION] => N
[SEARCHABLE] => N
[FILTRABLE] => N
[IS_REQUIRED] => N
[VERSION] => 1
[USER_TYPE] =>
[USER_TYPE_SETTINGS] => a:0:{}
[HINT] =>
[PROPERTY_VALUE_ID] =>
[VALUE] =>
[DESCRIPTION] =>
[VALUE_ENUM] =>
[VALUE_XML_ID] =>
[VALUE_SORT] =>
[~VALUE] =>
[~DESCRIPTION] =>
[~NAME] => Видео
[~DEFAULT_VALUE] =>
)
[DONT_SHOW] => Array
(
[ID] => 6
[TIMESTAMP_X] => 2026-09-05 20:21:36
[IBLOCK_ID] => 1
[NAME] => Не отображать в верхней карусели на главной
[ACTIVE] => Y
[SORT] => 500
[CODE] => DONT_SHOW
[DEFAULT_VALUE] =>
[PROPERTY_TYPE] => L
[ROW_COUNT] => 1
[COL_COUNT] => 30
[LIST_TYPE] => C
[MULTIPLE] => N
[XML_ID] =>
[FILE_TYPE] =>
[MULTIPLE_CNT] => 5
[TMP_ID] =>
[LINK_IBLOCK_ID] => 0
[WITH_DESCRIPTION] => N
[SEARCHABLE] => N
[FILTRABLE] => N
[IS_REQUIRED] => N
[VERSION] => 1
[USER_TYPE] =>
[USER_TYPE_SETTINGS] => a:0:{}
[HINT] =>
[PROPERTY_VALUE_ID] =>
[VALUE] =>
[DESCRIPTION] =>
[VALUE_ENUM] =>
[VALUE_XML_ID] =>
[VALUE_SORT] =>
[VALUE_ENUM_ID] =>
[~VALUE] =>
[~DESCRIPTION] =>
[~NAME] => Не отображать в верхней карусели на главной
[~DEFAULT_VALUE] =>
)
[AUTHOR] => Array
(
[ID] => 7
[TIMESTAMP_X] => 2026-09-05 20:21:36
[IBLOCK_ID] => 1
[NAME] => Автор
[ACTIVE] => Y
[SORT] => 500
[CODE] => AUTHOR
[DEFAULT_VALUE] =>
[PROPERTY_TYPE] => S
[ROW_COUNT] => 1
[COL_COUNT] => 30
[LIST_TYPE] => L
[MULTIPLE] => N
[XML_ID] =>
[FILE_TYPE] =>
[MULTIPLE_CNT] => 5
[TMP_ID] =>
[LINK_IBLOCK_ID] => 0
[WITH_DESCRIPTION] => N
[SEARCHABLE] => N
[FILTRABLE] => N
[IS_REQUIRED] => N
[VERSION] => 1
[USER_TYPE] =>
[USER_TYPE_SETTINGS] => a:0:{}
[HINT] =>
[PROPERTY_VALUE_ID] =>
[VALUE] =>
[DESCRIPTION] =>
[VALUE_ENUM] =>
[VALUE_XML_ID] =>
[VALUE_SORT] =>
[~VALUE] =>
[~DESCRIPTION] =>
[~NAME] => Автор
[~DEFAULT_VALUE] =>
)
[WATERMARKER] => Array
(
[ID] => 8
[TIMESTAMP_X] => 2026-09-05 20:21:36
[IBLOCK_ID] => 1
[NAME] => Водяной знак
[ACTIVE] => Y
[SORT] => 500
[CODE] => WATERMARKER
[DEFAULT_VALUE] =>
[PROPERTY_TYPE] => F
[ROW_COUNT] => 1
[COL_COUNT] => 30
[LIST_TYPE] => L
[MULTIPLE] => N
[XML_ID] =>
[FILE_TYPE] => jpg, gif, bmp, png, jpeg, webp
[MULTIPLE_CNT] => 5
[TMP_ID] =>
[LINK_IBLOCK_ID] => 0
[WITH_DESCRIPTION] => N
[SEARCHABLE] => N
[FILTRABLE] => N
[IS_REQUIRED] => N
[VERSION] => 1
[USER_TYPE] =>
[USER_TYPE_SETTINGS] => a:0:{}
[HINT] =>
[PROPERTY_VALUE_ID] =>
[VALUE] =>
[DESCRIPTION] =>
[VALUE_ENUM] =>
[VALUE_XML_ID] =>
[VALUE_SORT] =>
[~VALUE] =>
[~DESCRIPTION] =>
[~NAME] => Водяной знак
[~DEFAULT_VALUE] =>
)
[WATERMARKER_PREV] => Array
(
[ID] => 9
[TIMESTAMP_X] => 2026-09-05 20:21:36
[IBLOCK_ID] => 1
[NAME] => Водяной знак в превью
[ACTIVE] => Y
[SORT] => 500
[CODE] => WATERMARKER_PREV
[DEFAULT_VALUE] =>
[PROPERTY_TYPE] => F
[ROW_COUNT] => 1
[COL_COUNT] => 30
[LIST_TYPE] => L
[MULTIPLE] => N
[XML_ID] =>
[FILE_TYPE] => jpg, gif, bmp, png, jpeg, webp
[MULTIPLE_CNT] => 5
[TMP_ID] =>
[LINK_IBLOCK_ID] => 0
[WITH_DESCRIPTION] => N
[SEARCHABLE] => N
[FILTRABLE] => N
[IS_REQUIRED] => N
[VERSION] => 1
[USER_TYPE] =>
[USER_TYPE_SETTINGS] => a:0:{}
[HINT] =>
[PROPERTY_VALUE_ID] =>
[VALUE] =>
[DESCRIPTION] =>
[VALUE_ENUM] =>
[VALUE_XML_ID] =>
[VALUE_SORT] =>
[~VALUE] =>
[~DESCRIPTION] =>
[~NAME] => Водяной знак в превью
[~DEFAULT_VALUE] =>
)
[DONT_SHOW_LIST] => Array
(
[ID] => 11
[TIMESTAMP_X] => 2026-09-05 20:21:36
[IBLOCK_ID] => 1
[NAME] => Не отображать в карусели с разделами на главной
[ACTIVE] => Y
[SORT] => 500
[CODE] => DONT_SHOW_LIST
[DEFAULT_VALUE] =>
[PROPERTY_TYPE] => L
[ROW_COUNT] => 1
[COL_COUNT] => 30
[LIST_TYPE] => C
[MULTIPLE] => N
[XML_ID] =>
[FILE_TYPE] =>
[MULTIPLE_CNT] => 5
[TMP_ID] =>
[LINK_IBLOCK_ID] => 0
[WITH_DESCRIPTION] => N
[SEARCHABLE] => N
[FILTRABLE] => N
[IS_REQUIRED] => N
[VERSION] => 1
[USER_TYPE] =>
[USER_TYPE_SETTINGS] => a:0:{}
[HINT] =>
[PROPERTY_VALUE_ID] =>
[VALUE] =>
[DESCRIPTION] =>
[VALUE_ENUM] =>
[VALUE_XML_ID] =>
[VALUE_SORT] =>
[VALUE_ENUM_ID] =>
[~VALUE] =>
[~DESCRIPTION] =>
[~NAME] => Не отображать в карусели с разделами на главной
[~DEFAULT_VALUE] =>
)
[MAIN_SECTION] => Array
(
[ID] => 12
[TIMESTAMP_X] => 2026-09-05 20:21:36
[IBLOCK_ID] => 1
[NAME] => Главный раздел
[ACTIVE] => Y
[SORT] => 500
[CODE] => MAIN_SECTION
[DEFAULT_VALUE] =>
[PROPERTY_TYPE] => L
[ROW_COUNT] => 1
[COL_COUNT] => 30
[LIST_TYPE] => L
[MULTIPLE] => N
[XML_ID] =>
[FILE_TYPE] =>
[MULTIPLE_CNT] => 5
[TMP_ID] =>
[LINK_IBLOCK_ID] => 0
[WITH_DESCRIPTION] => N
[SEARCHABLE] => N
[FILTRABLE] => N
[IS_REQUIRED] => N
[VERSION] => 1
[USER_TYPE] =>
[USER_TYPE_SETTINGS] => a:0:{}
[HINT] =>
[PROPERTY_VALUE_ID] =>
[VALUE] =>
[DESCRIPTION] =>
[VALUE_ENUM] =>
[VALUE_XML_ID] =>
[VALUE_SORT] =>
[VALUE_ENUM_ID] =>
[~VALUE] =>
[~DESCRIPTION] =>
[~NAME] => Главный раздел
[~DEFAULT_VALUE] =>
)
[PHOTOGRAPHER] => Array
(
[ID] => 13
[TIMESTAMP_X] => 2026-09-05 20:21:36
[IBLOCK_ID] => 1
[NAME] => Фотограф
[ACTIVE] => Y
[SORT] => 500
[CODE] => PHOTOGRAPHER
[DEFAULT_VALUE] =>
[PROPERTY_TYPE] => S
[ROW_COUNT] => 1
[COL_COUNT] => 30
[LIST_TYPE] => L
[MULTIPLE] => N
[XML_ID] =>
[FILE_TYPE] =>
[MULTIPLE_CNT] => 5
[TMP_ID] =>
[LINK_IBLOCK_ID] => 0
[WITH_DESCRIPTION] => N
[SEARCHABLE] => N
[FILTRABLE] => N
[IS_REQUIRED] => N
[VERSION] => 1
[USER_TYPE] =>
[USER_TYPE_SETTINGS] => a:0:{}
[HINT] =>
[PROPERTY_VALUE_ID] =>
[VALUE] =>
[DESCRIPTION] =>
[VALUE_ENUM] =>
[VALUE_XML_ID] =>
[VALUE_SORT] =>
[~VALUE] =>
[~DESCRIPTION] =>
[~NAME] => Фотограф
[~DEFAULT_VALUE] =>
)
[NASHE_VIDEO] => Array
(
[ID] => 14
[TIMESTAMP_X] => 2026-09-05 20:21:36
[IBLOCK_ID] => 1
[NAME] => Наше видео
[ACTIVE] => Y
[SORT] => 500
[CODE] => NASHE_VIDEO
[DEFAULT_VALUE] =>
[PROPERTY_TYPE] => S
[ROW_COUNT] => 1
[COL_COUNT] => 30
[LIST_TYPE] => L
[MULTIPLE] => N
[XML_ID] =>
[FILE_TYPE] =>
[MULTIPLE_CNT] => 5
[TMP_ID] =>
[LINK_IBLOCK_ID] => 0
[WITH_DESCRIPTION] => N
[SEARCHABLE] => N
[FILTRABLE] => N
[IS_REQUIRED] => N
[VERSION] => 1
[USER_TYPE] => video
[USER_TYPE_SETTINGS] => Array
(
[BUFFER_LENGTH] => 10
[CONTROLBAR] => bottom
[AUTOSTART] => N
[VOLUME] => 90
[SKIN] =>
[FLASHVARS] =>
[WMODE_FLV] => transparent
[BGCOLOR] => FFFFFF
[COLOR] => 000000
[OVER_COLOR] => 000000
[SCREEN_COLOR] => 000000
[SILVERVARS] =>
[WMODE_WMV] => windowless
[WIDTH] => 400
[HEIGHT] => 300
)
[HINT] =>
[PROPERTY_VALUE_ID] =>
[VALUE] =>
[DESCRIPTION] =>
[VALUE_ENUM] =>
[VALUE_XML_ID] =>
[VALUE_SORT] =>
[~VALUE] =>
[~DESCRIPTION] =>
[~NAME] => Наше видео
[~DEFAULT_VALUE] =>
)
[YOUTUBE_VIDEO] => Array
(
[ID] => 15
[TIMESTAMP_X] => 2026-09-05 20:21:36
[IBLOCK_ID] => 1
[NAME] => Наше видео ютуб
[ACTIVE] => Y
[SORT] => 500
[CODE] => YOUTUBE_VIDEO
[DEFAULT_VALUE] => https://www.youtube.com/embed/
[PROPERTY_TYPE] => S
[ROW_COUNT] => 1
[COL_COUNT] => 30
[LIST_TYPE] => L
[MULTIPLE] => N
[XML_ID] =>
[FILE_TYPE] =>
[MULTIPLE_CNT] => 5
[TMP_ID] =>
[LINK_IBLOCK_ID] => 0
[WITH_DESCRIPTION] => N
[SEARCHABLE] => N
[FILTRABLE] => N
[IS_REQUIRED] => N
[VERSION] => 1
[USER_TYPE] =>
[USER_TYPE_SETTINGS] => a:0:{}
[HINT] =>
[PROPERTY_VALUE_ID] =>
[VALUE] =>
[DESCRIPTION] =>
[VALUE_ENUM] =>
[VALUE_XML_ID] =>
[VALUE_SORT] =>
[~VALUE] =>
[~DESCRIPTION] =>
[~NAME] => Наше видео ютуб
[~DEFAULT_VALUE] => https://www.youtube.com/embed/
)
[YES_WATERMARK] => Array
(
[ID] => 17
[TIMESTAMP_X] => 2026-09-05 20:21:36
[IBLOCK_ID] => 1
[NAME] => Выводить водяной знак
[ACTIVE] => Y
[SORT] => 500
[CODE] => YES_WATERMARK
[DEFAULT_VALUE] =>
[PROPERTY_TYPE] => L
[ROW_COUNT] => 1
[COL_COUNT] => 30
[LIST_TYPE] => C
[MULTIPLE] => N
[XML_ID] =>
[FILE_TYPE] =>
[MULTIPLE_CNT] => 5
[TMP_ID] =>
[LINK_IBLOCK_ID] => 0
[WITH_DESCRIPTION] => N
[SEARCHABLE] => N
[FILTRABLE] => N
[IS_REQUIRED] => N
[VERSION] => 1
[USER_TYPE] =>
[USER_TYPE_SETTINGS] => a:0:{}
[HINT] =>
[PROPERTY_VALUE_ID] =>
[VALUE] =>
[DESCRIPTION] =>
[VALUE_ENUM] =>
[VALUE_XML_ID] =>
[VALUE_SORT] =>
[VALUE_ENUM_ID] =>
[~VALUE] =>
[~DESCRIPTION] =>
[~NAME] => Выводить водяной знак
[~DEFAULT_VALUE] =>
)
[YES_WATERMARK_PREV] => Array
(
[ID] => 18
[TIMESTAMP_X] => 2026-09-05 20:21:36
[IBLOCK_ID] => 1
[NAME] => Выводить водяной знак превью
[ACTIVE] => Y
[SORT] => 500
[CODE] => YES_WATERMARK_PREV
[DEFAULT_VALUE] =>
[PROPERTY_TYPE] => L
[ROW_COUNT] => 1
[COL_COUNT] => 30
[LIST_TYPE] => C
[MULTIPLE] => N
[XML_ID] =>
[FILE_TYPE] =>
[MULTIPLE_CNT] => 5
[TMP_ID] =>
[LINK_IBLOCK_ID] => 0
[WITH_DESCRIPTION] => N
[SEARCHABLE] => N
[FILTRABLE] => N
[IS_REQUIRED] => N
[VERSION] => 1
[USER_TYPE] =>
[USER_TYPE_SETTINGS] => a:0:{}
[HINT] =>
[PROPERTY_VALUE_ID] =>
[VALUE] =>
[DESCRIPTION] =>
[VALUE_ENUM] =>
[VALUE_XML_ID] =>
[VALUE_SORT] =>
[VALUE_ENUM_ID] =>
[~VALUE] =>
[~DESCRIPTION] =>
[~NAME] => Выводить водяной знак превью
[~DEFAULT_VALUE] =>
)
[DETAIL_PICTERS_NEW] => Array
(
[ID] => 19
[TIMESTAMP_X] => 2026-09-05 20:21:36
[IBLOCK_ID] => 1
[NAME] => Детальная картинка
[ACTIVE] => Y
[SORT] => 500
[CODE] => DETAIL_PICTERS_NEW
[DEFAULT_VALUE] =>
[PROPERTY_TYPE] => F
[ROW_COUNT] => 1
[COL_COUNT] => 30
[LIST_TYPE] => L
[MULTIPLE] => N
[XML_ID] =>
[FILE_TYPE] => jpg, gif, bmp, png, jpeg, webp
[MULTIPLE_CNT] => 5
[TMP_ID] =>
[LINK_IBLOCK_ID] => 0
[WITH_DESCRIPTION] => N
[SEARCHABLE] => N
[FILTRABLE] => N
[IS_REQUIRED] => N
[VERSION] => 1
[USER_TYPE] =>
[USER_TYPE_SETTINGS] => a:0:{}
[HINT] =>
[PROPERTY_VALUE_ID] =>
[VALUE] =>
[DESCRIPTION] =>
[VALUE_ENUM] =>
[VALUE_XML_ID] =>
[VALUE_SORT] =>
[~VALUE] =>
[~DESCRIPTION] =>
[~NAME] => Детальная картинка
[~DEFAULT_VALUE] =>
)
)
[DISPLAY_PROPERTIES] => Array
(
)
[IBLOCK] => Array
(
[ID] => 1
[~ID] => 1
[TIMESTAMP_X] => 05.09.2026 23:21:37
[~TIMESTAMP_X] => 05.09.2026 23:21:37
[IBLOCK_TYPE_ID] => news
[~IBLOCK_TYPE_ID] => news
[LID] => s1
[~LID] => s1
[CODE] => corporate_news_s1
[~CODE] => corporate_news_s1
[API_CODE] =>
[~API_CODE] =>
[REST_ON] => N
[~REST_ON] => N
[NAME] => Новости
[~NAME] => Новости
[ACTIVE] => Y
[~ACTIVE] => Y
[SORT] => 500
[~SORT] => 500
[LIST_PAGE_URL] => /news/
[~LIST_PAGE_URL] => /news/
[DETAIL_PAGE_URL] => #SITE_DIR#/news/#SECTION_CODE_PATH#/#ELEMENT_CODE#/
[~DETAIL_PAGE_URL] => #SITE_DIR#/news/#SECTION_CODE_PATH#/#ELEMENT_CODE#/
[SECTION_PAGE_URL] => #SITE_DIR#/news/#SECTION_CODE_PATH#/
[~SECTION_PAGE_URL] => #SITE_DIR#/news/#SECTION_CODE_PATH#/
[CANONICAL_PAGE_URL] => https://beresta.by/news/corporate_news_s1/
[~CANONICAL_PAGE_URL] => https://beresta.by/news/corporate_news_s1/
[PICTURE] =>
[~PICTURE] =>
[DESCRIPTION] =>
[~DESCRIPTION] =>
[DESCRIPTION_TYPE] => text
[~DESCRIPTION_TYPE] => text
[RSS_TTL] => 24
[~RSS_TTL] => 24
[RSS_ACTIVE] => Y
[~RSS_ACTIVE] => Y
[RSS_FILE_ACTIVE] => N
[~RSS_FILE_ACTIVE] => N
[RSS_FILE_LIMIT] =>
[~RSS_FILE_LIMIT] =>
[RSS_FILE_DAYS] =>
[~RSS_FILE_DAYS] =>
[RSS_YANDEX_ACTIVE] => N
[~RSS_YANDEX_ACTIVE] => N
[XML_ID] =>
[~XML_ID] =>
[TMP_ID] => c0e792eea55f78fdf2f56a185b80509e
[~TMP_ID] => c0e792eea55f78fdf2f56a185b80509e
[INDEX_ELEMENT] => Y
[~INDEX_ELEMENT] => Y
[INDEX_SECTION] => Y
[~INDEX_SECTION] => Y
[WORKFLOW] => N
[~WORKFLOW] => N
[BIZPROC] => N
[~BIZPROC] => N
[SECTION_CHOOSER] => L
[~SECTION_CHOOSER] => L
[LIST_MODE] =>
[~LIST_MODE] =>
[RIGHTS_MODE] => S
[~RIGHTS_MODE] => S
[SECTION_PROPERTY] => N
[~SECTION_PROPERTY] => N
[PROPERTY_INDEX] => N
[~PROPERTY_INDEX] => N
[VERSION] => 1
[~VERSION] => 1
[LAST_CONV_ELEMENT] => 0
[~LAST_CONV_ELEMENT] => 0
[SOCNET_GROUP_ID] =>
[~SOCNET_GROUP_ID] =>
[EDIT_FILE_BEFORE] =>
[~EDIT_FILE_BEFORE] =>
[EDIT_FILE_AFTER] =>
[~EDIT_FILE_AFTER] =>
[SECTIONS_NAME] => Разделы
[~SECTIONS_NAME] => Разделы
[SECTION_NAME] => Раздел
[~SECTION_NAME] => Раздел
[ELEMENTS_NAME] => Элементы
[~ELEMENTS_NAME] => Элементы
[ELEMENT_NAME] => Элемент
[~ELEMENT_NAME] => Элемент
[FULLTEXT_INDEX] => N
[~FULLTEXT_INDEX] => N
[EXTERNAL_ID] =>
[~EXTERNAL_ID] =>
[LANG_DIR] => /
[~LANG_DIR] => /
[SERVER_NAME] => beresta.by
[~SERVER_NAME] => beresta.by
)
[SECTION] => Array
(
[PATH] => Array
(
[0] => Array
(
[ID] => 3
[~ID] => 3
[CODE] => obrazovanie
[~CODE] => obrazovanie
[XML_ID] =>
[~XML_ID] =>
[EXTERNAL_ID] =>
[~EXTERNAL_ID] =>
[IBLOCK_ID] => 1
[~IBLOCK_ID] => 1
[IBLOCK_SECTION_ID] =>
[~IBLOCK_SECTION_ID] =>
[SORT] => 500
[~SORT] => 500
[NAME] => Образование
[~NAME] => Образование
[ACTIVE] => Y
[~ACTIVE] => Y
[DEPTH_LEVEL] => 1
[~DEPTH_LEVEL] => 1
[SECTION_PAGE_URL] => /news/obrazovanie/
[~SECTION_PAGE_URL] => /news/obrazovanie/
[IBLOCK_TYPE_ID] => news
[~IBLOCK_TYPE_ID] => news
[IBLOCK_CODE] => corporate_news_s1
[~IBLOCK_CODE] => corporate_news_s1
[IBLOCK_EXTERNAL_ID] =>
[~IBLOCK_EXTERNAL_ID] =>
[GLOBAL_ACTIVE] => Y
[~GLOBAL_ACTIVE] => Y
[IPROPERTY_VALUES] => Array
(
[SECTION_META_TITLE] => Образование
[SECTION_META_KEYWORDS] => Новости
[SECTION_META_DESCRIPTION] =>
[SECTION_PAGE_TITLE] => Образование
[ELEMENT_META_TITLE] => Образование
[ELEMENT_META_KEYWORDS] => Новости
[ELEMENT_META_DESCRIPTION] => .
[ELEMENT_PAGE_TITLE] => Образование
)
)
)
)
[SECTION_URL] => /news/obrazovanie/
[META_TAGS] => Array
(
[TITLE] => Ганаровы грамадзянін Бераставіцкага раёна Тамара Эйсмант - прафесіянал, адданы сваёй справе
[BROWSER_TITLE] => Ганаровы грамадзянін Бераставіцкага раёна Тамара Эйсмант - прафесіянал, адданы сваёй справе
[KEYWORDS] => Образование
[DESCRIPTION] => На святочным мерапрыемстве да Дня Незалежнасці Рэспублікі Беларусь, якое праходзіла ў Вялікай Бераставіцы 3 ліпеня, бераставіцкая зямля “пабагацела” на дваіх Ганаровых грамадзян раёна – гэтае пачэснае званне атрымалі навуковы супрацоўнік музея Вавёркі ў Вялікай Бераставіцы Мікалай Пацэнка і настаўнік гісторыі, кіраўнік гісторыка-краязнаўчага народнага музея “Вытокі” Малабераставіцкай сярэдняй школы Тамара Эйсмант Сёння мы бліжэй пазнаёмім нашых чытачоў з Тамарай Іванаўнай Эйсмант.
)
)
11.08.2017
Ганаровы грамадзянін Бераставіцкага раёна Тамара Эйсмант - прафесіянал, адданы сваёй справе
На святочным мерапрыемстве да Дня Незалежнасці Рэспублікі Беларусь, якое праходзіла ў Вялікай Бераставіцы 3 ліпеня, бераставіцкая зямля “пабагацела” на дваіх Ганаровых грамадзян раёна – гэтае пачэснае званне атрымалі навуковы супрацоўнік музея Вавёркі ў Вялікай Бераставіцы Мікалай Пацэнка і настаўнік гісторыі, кіраўнік гісторыка-краязнаўчага народнага музея “Вытокі” Малабераставіцкай сярэдняй школы Тамара Эйсмант. Сёння мы бліжэй пазнаёмім нашых чытачоў з Тамарай Іванаўнай Эйсмант.
1 верасня 2017 года Тамара Іванаўна адзначыць своеасаблівы юбілей – 45 гадоў працы ў Малабераставіцкай сярэдняй школе. А калі ўлічыць яшчэ дзесяць гадоў, якія яна вучылася ў гэтай школе, дык дата атрымаецца яшчэ больш значнай!
За гэтыя гады зроблена нямала і дасягнута нямала. Настаўнік вышэйшай катэгорыі, выдатнік адукацыі Рэспублікі Беларусь, лаўрэат прэміі Гродзенскага абласнога выканаўчага камітэта “Чалавек года Гродзеншчыны” ў невытворчай сферы - гэта толькі невялікі пералік самых значымых рэгалій Тамары Эйсмант. А колькі іншых узнагарод, аб якіх настаўніца сціпла маўчыць, бо, як прызнаецца, не любіць, калі на гэтым акцэнтуюць увагу.
- Я проста працую так, як мяне некалі вучыў мой бацька, Іван Іванавіч Арэшкін: “Калі ўзяўся за працу, то трэба выканаць яе на “выдатна”. А да ўзнагарод ніколі не імкнулася, проста неяк так атрымліваецца, што яны знаходзяць мяне самі.
Я цікаўлюся ў Тамары Іванаўны, з якім адчуваннем яна ўспрыняла вестку аб прысваенні ёй звання Ганаровага грамадзяніна Бераставіцкага раёна?
- Для мяне гэта было досыць нечакана, я нават і не спадзявалася, што такое і магчыма, - узрушана гаворыць мая субяседніца. – Вядома, з аднаго боку, гэта прыемна. Асабліва тое, што людзі, якія мне акружаюць і ведаюць, успрынялі гэта станоўча: падыходзяць, віншуюць, кажуць, што рады гэтай падзеі і ганарацца мною. Але, з другога боку, я разумею, што гэта вялікая адказнасць. Адразу ўзнікла адчуванне, што трэба працягваць актыўна працаваць, гэта званне да многага абавязвае. Да адказнасці я ўжо прывыкла, бо быць настаўнікам – гэта заўсёды адказна, асабліва ў сельскай мясцовасці, дзе ты пастаянна на віду. Ну а пра адпачынак прыйдзецца, хіба што, пакуль забыць…
У педагогіку Тамара Іванаўна пайшла па прыкладу свайго бацькі і старэйшай сястры - настаўніцы матэматыкі, якая таксама ўсё жыццё адпрацавала ў Малабераставіцкай школе.
- Гісторыю выбрала таму, што мой бацька, Іван Іванавіч Арэшкін, якога больш ведаюць як былога старшыню мясцовага калгаса, па другой спецыяльнасці быў гісторыкам, дома было шмат гістарычнай літаратуры, якую і я чытала, - расказвае Тамара Эйсмант, - а яшчэ любоў да гэтага прадмета мне прывіла і мая настаўніца гісторыі Вольга Васільеўна Сачок. Я да гэтага часу памятаю яе ўрокі гісторыі.
У 1972 годзе Тамара (тады яшчэ Арэшкіна) закончыла Малабераставіцкую сярэднюю школу і паехала паступаць у Гродзенскі педінстытут.
- У тыя часы прэстыж гістарычнага факультэта быў вельмі вялікі – конкурс складаў 13 чалавек на месца, - успамінае Тамара Іванаўна. – А мне не хапіла толькі паўбала. Я вярнулася ў родную школу і стала працаваць піянерважатай. За год я так прывыкла да сваіх піянераў, што нават не ўяўляла, як іх можна пакінуць, калі паступлю вучыцца на стацыянар. Таму і выбрала завочнае аддзяленне.
Сем гадоў Тамара Іванаўна займалася работай з піянерамі, неаднаразова ўдзельнічала ў конкурсах важацкага майстэрства, як раённых, так і абласных, нават атрымала высокую ўзнагароду – нагрудны знак ЦК УЛКСМ.
Але ўрокі гісторыі ўсё-такі цягнулі яе мацней.
- Гэта работа мне па душы, ніколі не было шкадавання, што стала педагогам. Шмат маіх вучняў таксама сталі настаўнікамі, з некаторымі і цяпер разам працуем у адной школе. На першым месцы ў мяне заўсёды дзеці. І мяне вельмі радуе, калі яны не заўважаюць, як мінае ўрок і кажуць: “Тамара Іванаўна, а давайце яшчэ папрацуем!” Гэта найвышэйшая адзнака працы любога педагога. А яшчэ разам з дзяржаўнымі ўзнагародамі я берагу вось гэты дыплом “Самыя цікавыя ўрокі”, які ўручылі мне адзінаццацікласнікі на выпускным вечары, магчыма, для мяне гэта і ёсць самая каштоўная ўзнагарода, бо прызнанне вучняў для настаўніка самае дарагое.
Нягледзячы на вялікі педагагічны стаж, Тамара Іванаўна пастаянна займаецца самаадукацыяй, імкнецца ісці ў нагу з часам, знаходзіць новыя цікавыя формы работы на ўроку. Яна прызнаецца, што на пачатку на ўроках больш арыентавалася на цікавы эмацыянальны аповед, калі вучні слухалі яе, затаіўшы дыханне, а цяпер імкнецца да таго, каб дзеці самі актыўна працавалі і здабывалі веды.
12 гадоў Тамара Эйсмант адпрацавала і завучам у школе, але зразумела, што адміністрацыйная работа, якая дала ёй немалы вопыт, усё-такі не яе, яна перш за ўсё настаўнік і толькі як настаўнік можа па-сапраўднаму рэалізавацца.
А яшчэ - як кіраўнік школьнага музея, якому таксама аддала шмат гадоў свайго жыцця. З 2004 года, калі было вырашана адрадзіць музей, Тамара Іванаўна з’яўляецца яго нязменным кіраўніком і натхняльнікам гісторыка-краязнаўчай работы ў школе.
- Калі пачыналі адраджаць музей, - успамінае Тамара Эйсмант, - былі прапановы зрабіць яго вузка профільным. Але мы палічылі, што ў школе павінен быць менавіта гісторыка-краязнаўчы музей, які б даваў шырокія магчымасці для выхаваўчага і адукацыйнага працэсу. Сёння ў музеі знаходзіцца больш за 1170 экспанатаў, і ўсе яны сапраўдныя, не муляжы. Мы вядзём пошукавую работу, арганізуем экспедыцыі, вучні, бацькі і проста мясцовае насельніцтва дапамагаюць папаўняць фонды. Мы многа працавалі над тым, каб гісторыка-краязнаўчы музей “Вытокі” Малабераставіцкай сярэдняй школы атрымаў статус народнага, і ў 2015 годзе гэта атрымалася.
Я пацікавілася ў Тамары Іванаўны, якія экспанаты музея найбольш рэдкія і ўяўляюць значную гістарычную каштоўнасць?
- Ведаеце, гэта вельмі цяжка вызначыць, - задумалася Тамара Іванаўна. – Кожны экспанат музея мае сваю гістарычную каштоўнасць і па-свойму дарагі. Напрыклад, у нас у музеі знаходзіцца нумар газеты “Красная звезда” ад 10 мая 1945 года, прычым, арыгінал, а не ксеракопія. Гэта, можна сказаць, адзін з вынікаў конкурсу на лепшы экспанат, які мы штогод праводзім. Дык вось, гады хіба тры назад, гэту газету прынёс адзін з вучняў, які знайшоў яе ў вёсцы Камянка ў доме дзядулі на гарышчы ў драўляным куфары.
Каб зацікавіць вучняў экскурсійнай і навукова-даследчай дзейнасцю, на базе музея працуе гурток “Юныя экскурсаводы”.
- Музей – гэта твар нашай школы, цэнтр грамадзянска-патрыятычнага выхавання, таму стаць экскурсаводам у нашай школе лічыцца вялікім гонарам, - адзначае Тамара Іванаўна, - але мае вучні не толькі праводзяць экскурсіі, яны пішуць навукова-даследчыя працы і кожны год на раённых і абласных канферэнцыях атрымліваюць першыя месцы. А яшчэ пошукава-даследчая група вучняў працуе над стварэннем
электроннай кнігі “Памяць” аб ваенным лёсе воінаў-землякоў, у яе ўжо ўнесена больш за 220 чалавек, гэта вельмі неабходная праца, і яе абавязкова трэба працягваць.
Да нас ужо нават звяртаюцца людзі і просяць знайсці сваякоў, якія прапалі без вестак.
Тамара Эйсмант падкрэслівае, што над музеем яна працуе не адна: заўсёды падтрымлівалі і дырэкцыя школы, і аддзел адукацыі, і раённыя ўлады.
А яшчэ яна вельмі ўдзячна і мужу, Збышку Мар’янавічу, - ён аднадумец і сапраўдная падтрымка для Тамары Іванаўны. Вельмі многа дапамог і з музеем, і, асабліва, з электроннай кнігай “Памяць”. Ён можа ноч прасядзець і праглядзець 20 тысяч прозвішчаў, каб знайсці знаёмыя.
- Вучыліся мы ў адным класе, потым пажаніліся, і ведаеце, чым далей, тым больш цэнім адзін аднаго, – усміхаецца Тамара Іванаўна. - Па спецыяльнасці муж аграном, але так склаліся абставіны, што цяпер працуе загадчыкам гаспадаркі ў школе. У нас двое дзяцей, сын Андрэй і дачка Юлія, трое ўнукаў. Ганаруся сваімі дзецьмі, яны старанныя работнікі, у іх добрыя сем’і, мне ніколі не было сорамна за іх.
На развітанне я запытала ў Тамары Іванаўны, аб чым яшчэ марыць Ганаровы грамадзянін Бераставіцкага раёна?
- Хацелася б пашырыць экспазіцыю музея, - пачынае пералічваць Тамара Эйсмант. - Хацелася б вывесці сваіх юных даследчыкаў на міжнародны ўзровень. Мару выдаць зборнік навукова-даследчых работ сваіх вучняў, якія мы напісалі на мясцовых матэрыялах, аб сваіх людзях і аб падзеях у нашым мікрараёне. Я думаю, што ён быў бы вельмі запатрабаваны. А яшчэ хацелася б знайсці час, каб перачытаць класічную літаратуру, якую я вельмі люблю, і каб хапала часу на яшчэ адно маё хобі – вырошчванне кветак.
Каб стаць паспяховым чалавекам, упэўнена Тамара Іванаўна, патрэбна нямнога - прафесіяналізм, творчасць, адданасць справе, павага да людзей, падтрымка родных і блізкіх. Гэтаму яна вучыць сваіх вучняў і гэтым прынцыпам кіруецца ў сваім жыцці.
Ірына МІКЛАШ
