Напачатку дазвольце паразважаць. Наконт таго, што прафесія гандлёвага работніка ў горадзе і ў вёсцы моцна адрозніваецца. Не, не ў сэнсе прафесійных абавязкаў – я зусім пра іншае, так бы мовіць, пра сферу ўзаемаадносін прадаўца і пакупніка. У горадзе яны будуюцца чыста па-дзелавому: адзін бярэ тавар і плаціць грошы, другі – разлічвае яго. І эпізод гэты хутчэй за ўсё сціраецца з памяці пакупніка адразу, як толькі ён выйшаў за дзверы магазіна. А ў прадаўца – як толькі ён узяўся разлічваць наступнага чалавека з чаргі. Хіба што ў той разлік украдзецца памылка, недаразуменне ці яўны аблік, і ўзнікне або ветлівае высвятленне прычыны, або, часцей за ўсё, канфлікт. У наш усё больш імклівы час у любым гарадскім магазіне, тым больш гіпермаркетах, рэалізацыя тавараў ажыццяўляецца выключна на прынцыпах поўнага самаабслугоўвання, прымянення камп’ютарнай сістэмы штрыхкадзіравання, электронных карткаў пакупнікоў. Зносіны прадаўца і пакупніка зведзены, у большасці выпадкаў, да рацыянальнага мінімуму. Усе пытанні наконт тавара і яго якасці можаце высветліць у спецыяльнага работніка: прадаўца-кансультанта. Для чаго я пішу пра ўсё гэта? Каб, напомню, пад-крэсліць, наколькі ўсё ж адрозніваецца праца вясковага гандлёвага работніка ад гарадскога ў гэтай самай “славутай і найбольш балючай” сферы ўзаемаадносін прадаўца і пакупніка. На вёсцы ён, як правіла, свой, мясцовы, і з аднавяскоўцамі яго звязвае мноства “нітак”. Усе ведаюць, якая ў яго сям’я, наколькі ён гаспадарлівы, акуратны, які мае характар. Да яго прыходзяць штодня, ад яго чакаюць не проста ветлівай усмешкі, але і добрага слова, падчас нават парады, спачування. Бо ён ведае і цябе, і твае праблемы, клопаты, радасці. Можа павіншаваць цябе з прыемнай сямейнай падзеяй, паспачуваць у горы. А цяпер успомнім, што адчуваеш, калі такі чалавек быў да цябе, пакупніка, няўважлівым, нешта не так сказаў, зрабіў, аблічыў… Гэта не толькі моцна крыўдзіць, але ў многіх выпадках з’яўляецца прадметам абмеркавання ва ўласнай сям’і, часта – ў вёсцы. Дык ці лёгка быць сельскім прадаўцом? Сімпатычная жанчына, якую вы бачыце на здымку, можа адказаць на гэтае пытанне з веданнем справы. Ганна Эдуардаўна Шымавалос працуе ў сферы гандлю ўжо 31 год. Увесь час – у сельскіх гандлёвых кропках: Масалянах, Канчанах, Траццяках, Жукевічах… А з 2002-га Ганна Эдуардаўна – прадавец у магазіне аграгарадка Пархімаўцы. Дзевяць гадоў гэтая сімпатычная жанчына сустракае тут мясцовых пакупнікоў прыязнай, добразычлівай усмешкай. Яна заўсёды рада вам дапамагчы. Прадавец памятае не толькі тое, хто якім прадуктам аддае перавагу, але часта і тое, каму якое харчаванне не рэкамендавана ўрачамі ў сувязі з яго станам здароўя. Нярэдка можна пачуць, да прыкладу: “Вы пыталіся ўчора пра абястлушчаны тварог, дык сёння ён якраз ёсць, свежы”. Ці такое: “Прывязлі вашу любімую каўбаску з Ліды, купляйце, калі ласка”. Адна з пакупніц так ахарактарызавала Ганну Эдуардаўну: “Прадавец ветлівы, прыязны, як чалавек шчыры, умее так прапанаваць тавар, што абавязкова яго купіш!” А другая дадала: “Гэта вельмі ўважлівы гандлёвы работнік. Неаднойчы я забывалася ў хаце акуляры і без іх была ў магазіне “як без рук”, не магла ўбачыць цэнаў, разабрацца, які салат купіць, бо не давала рады прачытаць, з чаго ён згатаваны. Ганна Эдуардаўна, як заўсёды і кожнаму, ахвотна дапамагала мне зрабіць пакупкі. А ўвогуле, такі стыль работы ўсіх прадаўцоў нашага магазіна. Разам яны стараюцца, каб ён апраўдваў сваю назву “Удобный”. Марыя ДРАПЕЗА, фота аўтара